verder onderzoek

Gisteren de presentatie van de wekelijkse vordering van de privacy-opdracht. Hoewel ik met heel veel plezier deze week bezig ben geweest, was het resultaat niet echt naar mijn tevredenheid. Dit bleek ook bij de bespreking met Bart. Ik wilde persé niet van mijn handtas afwijken, hoewel ik merkte dat ik de aansluiting bij het thema privacy lastig aan het worden was.

De link met de inhoud van de tas was op mijn laatste foto's verdwenen. Bart wees mij op de vrouw met een doorzichtige tas waarin incontinentieluiers te zien waren. Een aardige inbreuk op haar privacy, zowaar. Dat deed mij weer denken aan het warenhuis in Madrid, waar de verkopers allemaal met doorzichtige tassen liepen om hun privéspullen in te doen. Dit was duidelijk een maatregel om diefstal door eigen personeel tegen te gaan. Helaas zit een reisje Madrid er deze week niet in.

Dit bracht mij op het idee om in een apotheek foto's te maken. Dat is zeker een plek waar privacy op prijs gesteld wordt, als je je viagra, incontinentieluiers of antidepressiva komt halen. Een vriendin van ons is apotheker. Ik zal met haar eens bellen of dit iets kan worden.

Verder kwam ik op internet (op een informatiepagina speciaal voor vrouwen) nog een niet-wetenschappelijk stukje tegen over handtassen en intimiteit.

Handtas als intiem voorwerp
Vrouwen vinden het maar niets als iemand in hun tas snuffelt. Gelukkig weten ze van elkaar dat rommelen in iemands tas not done is. Anders is het met mannen of bij handtassencontroleurs die zonder scrupules hun blik werpen in je toch wel erg persoonlijke handtas... Heel wat spulletjes erin klasseren we immers onder vernederende voorwerpen, en het voelt aan alsof onbekenden ons meteen kunnen doorgronden aan de hand van de handtas.
Rommelmie of piekfijn ingedeeld? Lees: hoe is het gesteld met de organisatie van je handtas?
Minimalistisch of maximalistisch? Lees: zit er ontzettend weinig of net veel te veel inhoud in je handtas?
IJdel? Lees: zit er een spiegeltje, make-upspullen, verzorgingsproducten, flesjes parfum of deodorant in?
Op alles voorzien? Lees: tandflos, aspirine, extra paar kousen of slip, boek, tijdschrift, lunchpakket, schrijfblok, brillenetuis...
En dan hebben we het nog niet gehad over de standaardinhoud zoals je portemonnee, je sleutels, je gsm, zakdoekjes en een of meer balpennen...
Hoeveel oude tassen heb je trouwens nog in de kast liggen? Opvallend is dat heel weinig dames afstand kunnen nemen van handtassen, zelfs al zijn ze er zeker van ze ze nooit meer zullen gebruiken. Het lijkt wel een deel van hun persoonlijkheid uit te maken, alsof het een herinnering is die je bewaart.

Van een andere website, een meer poëtische benadering van de handtas.

De Handtas: een intiem accessoires dat op de heup of tegen het lichaam wordt gedragen. Het is een voorwerp dat vaak wordt aangeraakt en waar vertrouwelijke spullen aan worden toevertrouwd: foto’s van je geliefde, persoonlijke spullen, parfum…
Een handtas is als het ware een spiegel van de ziel.