De afgelopen week was een lastige week voor mij. Handtastechnisch gezien bedoel ik. Ik had het idee dat ik in een doodlopende steeg was aanbeland met mijn handtas en privacy. (zie ook 'twijfel' van afgelopen woensdag). Ik constateerde dat ik eigenlijk veel meer heb met mensen fotograferen. Waarom had ik dan gekozen voor die verrekte damestas? Ik was zelfs een beetje jaloers op mijn klasgenoten die wel voor een mens-thema hadden gekozen.
Zoals zo vaak het geval is, moet ik eerst eens flink tegen de muur lopen, om tot een beter inzicht te komen. Vrijdag viel ineens het kwartje. Waarom was ik destijds bij die tas uitgekomen? Een damestas heeft alles te maken met intimiteit. Van daaruit ben ik vrijdag foto's gaan maken. Dicht op de huid van de tas en op de handen van de eigenaresse. Vanuit diverse voyeuristische hoeken maakte ik foto's. De beelden geven een sfeer van intimiteit en zelfs van een zekere sensualiteit. Het was een geweldig gevoel om te merken dat ik het juiste spoor te pakken had.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten