Een vreemde vrouw aanspreken op straat, met de vraag of je een foto mag maken. Dat was iets wat ik nooit eerder gedaan had. Dat dit helemaal niet moeilijk blijkt te zijn, merk je pas als je er aan begint. Niemand die afwijzend reageert. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik wel selecteerde. Als er geen oogcontact was, liet ik het voorbij gaan. En om een of andere reden heb ik ook geen vrouwen aan gesproken die met een man liepen.De plek had ik zorgvuldig uitgekozen. Niet te druk. Ik had het idee dat het lastig is om iemand uit een menigte te halen. Eén op één leek mij beter werken. Omdat het regende viel het passerende publiek wat tegen. En vanaf 4 uur begon het te schemeren. Dat werkte ook niet echt bevorderend. Ik voelde me toen een beetje een man met een camera in een donker hoekje. Niet echt vertrouwen wekkend dus.
Al met al viel de buit wat tegen, maar ik vond het geweldig; ik heb tijdens stedentrips al veel foto's op straat gemaakt. Maar nooit heb ik mensen aangesproken om een foto van hen te maken. Al was het alleen nu maar een foto van hun tas, op het moment dat je in contact bent, is het ijs gebroken. Heerlijk om die reacties mee te maken. En uiteraard daarna hopen op een mooi plaatje. Eén ding weet ik zeker: Hier wil ik mee verder.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten