technische camera: wa's da?

Sinds enkele weken weet ik hoe die werkt. Sterker nog, ik kan er ook zelfstandig foto's mee maken. En de negatieven heb ik ook nog zelf ontwikkeld. Komende donderdag ook zelf afdrukken en dan kan ik alles.

Ik heb het over een technische camera, een TC voor ingewijden. Een lekker handzaam ding dat je meezeult in een alu koffer van 50x50x100 cm. Daarnaast moet je ook nog een zwaar statief meeslepen. Een opname maken kost na enig oefenen een half uur. Maar...dan héb je ook wat. De negatieven van 4x5 inch geven enorm scherp resultaat. En het aparaat kent geweldige mogelijkheden om kromme en scheve lijnen van bijvoorbeeld grote gebouwen recht te trekken.

Hier zie je een paar opnames die ik gemaakt heb. Dit is een positief gemaakte scan van het negatief.

welkom in het huis van de stad

De afgelopen week heb ik niet veel nieuwe beelden gemaakt, maar ik heb wel belangrijke stappen genomen in mijn project over het stadhuis van Lommel. Allereerst ben ik dinsdagavond tijdens de wekelijkse avondopenstelling op bezoek geweest in het stadhuis. Twee vliegen in één klap, want mijn verblijfsvergunning bleek op 1 september 2008 te zijn verlopen. Dus moest ik een nieuwe gaan aanvragen. Toeval?

Ik keek mijn ogen uit. Immers had ik al drie keer buiten rondgelopen, daarbij uiteraard naar binnen loerend. Het voelde zelfs een beetje lekker spannend om binnen te komen. Als een spons absorbeerde ik alle signalen die ik opving. De ruimtes, de bezoekers, de ambtenaren, de inrichting met moderne meubels en felle kleuren.

De wachtruimte bij burgerzaken was bijzonder, maar kon niet tippen aan de wachtruimte voor het OCMW. Deze afkorting staat voor Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn. Wat doen zij? Zij garanderen de inwoners van de stad hun sociale grondrechten. Dat zijn de basisprincipes waar iedereen recht op heeft: betaalbare en kwaliteitsvolle huisvesting, goede gezondheidszorgen, voldoende middelen. In Nederland zou dit de Bijstand genoemd worden. Het stadhuis is rondom voorzien van glazen wanden, waardoor je overal van buiten naar binnen kunt kijken. Het was me al eerder opgevallen dat op één plaats een groot geel gordijn was ogehangen. Nu zag ik dat zich daarachter de wachtkamer van het OCMW bevindt. Een soort schaamlapje dus.

Dit fascineerde mij. Ik wil graag op die plaats foto's maken, het liefst ook van de bezoekers natuurlijk. Maar daar heb ik wel toestemming voor nodig.

Vrijdag kreeg ik eindelijk de verantwoordelijke ambtenaar te pakken. Zij gaf mij direct volledige toestemming om in het stadhuis foto's te maken. Enige voorwaarde dat zij ook een kopie van de foto's zou ontvangen, en dat zij die zonder vergoeding zou mogen gebruiken in publicaties van de stad. Desgewenst met vermelding van mijn naam erbij. Geweldig!

geschiedenis van de fotografie

Afgelopen donderdag was de eerste ronde van de presentaties voor het vak geschiedenis van de fotografie. De opdracht was een selectie te maken van 4 beelden: 2 van voor 1990 en 2 van na 1990. Hierbij moest steeds in de ene foto het moment een rol spelen en in de andere het detail. Hieronder de 4 foto's die ik gepresenteerd heb.

Achtereenvolgens zijn te zien:

- Garry Winogrand (VS, 1928-1984) Apollo 11 moonshot, Cape Kennedy Florida, 1969

- Elliott Erwitt (VS, 1928) Hyde Park, London, 1978

- Patrick De Spiegelaere (Bel, 1961-2007) Wilfried Martens op het autosalon, Brussel, 1990

- Lana Slezic (Can, 1973) Refugee camp in Kabul, 2005

verder met het stadhuis

Mijn 3e bezoek aan het stadhuisplein afgelopen donderdagmiddag heeft weer nieuwe beelden, maar vooral nieuwe ideëen opgeleverd. Op zoek naar contrast of tweeledigheid, vielen mij een aantal aspecten op aan deze plek. Het stadhuis is bij uitstek de plek waar plannen gemaakt worden voor stedelijke vormgeving. Er wordt lang nagedacht over de uitvoering en de functie die een gebouw of plein moet krijgen.

Het stadhuis zelf is ook het product van dat proces. Maar wat is er uitgekomen van de bedoelingen? Ik meende in ieder geval zaken te zien die niet zo bedoeld kunnen zijn. De vlekken, vereeuwigd op het bordes, veroorzaakt door de bloembakken die inmiddels verwijderd zijn. Of het spoor van burgerlijke ongehoorzaamheid, dat door fietsers getrokken is in de groenaanplant.

Een fietsenrek is er niet bij de ingang. Waarschijnlijk esthetisch niet verantwoord. En is die leegte wel zo bedoeld? Moest dit niet een kloppend hart zijn, midden tussen de burgers in?

Die vragen en tegenstellingen vormen de basis van het verhaal zoals ik dat op dit moment zie. Dit heb ik zaterdag met de docenten Bas en Michiel besproken. Hun feedback:

- Probeer het contrast eerst extremer neer te zetten. Daarna kun je altijd terug naar subtieler.

- Doe onderzoek naar wat bekend is over de intenties van de architect en de gemeente.

- De afstand tussen ambtenaar en burger, tussen het stadhuis en de stad, is typisch voor de Belgische manier van omgaan met gezag.

- Probeer geen 2 boodschappen in 1 beeld te zetten. Met 2 foto's naast elkaar werkt het sterker.

- Denk ook aan de werking van verschil in formaat bij de eindpresentatie.

Ik wil in mijn volgende stap binnen het stadhuis foto's gaan maken. Van de ruimte, maar ook van de mensen. Hiervoor moet ik wel eerst toestemming krijgen.

busje komt zo

Al sinds een jaar of 4 schrijf ik ideëen voor foto's of voor fotoprojecten op in een boekje dat ik speciaal daarvoor bijhoud. Eén van die projecten gaat over bushokjes. Naast de diverse fascinaties die ik heb, ontdekte ik dat ik bushokjes vaak heel mooi vind. Door de plek, het contrast of juist de harmonie met de omgeving. Of door de verweerdheid ervan. Hiervan wil ik een serie maken.

Toevallig stuitte ik in de bibliotheek op school op een boek uit 2007 van Parool-fotograaf Wery Crone. "Hollandse haltes, Van Hongerige Wolf tot Biggekerke" Hij heeft een prachtig portret gemaakt van Nederland via bushaltes. Niet alleen hokjes, maar ook een eenzame paal met zo'n geel bordje. Of een compleet busstation.

Mijn idee wijkt wel iets af van het zijne. Ik wil die hokjes steeds frontaal fotograferen op dezelfde manier, terwijl hij voor alle hoeken en afstanden kiest. Hierbij een voorbeeld van een foto die ik maakte in de Franse Pyreneëen.

pee!

In mijn tijd (zei de oude man) heette het nog propedeuse. Nu heet dat pee. Afgelopen donderdag was de officiële uitreiking, compleet met bloemen. En ook met trotse ouders, maar dat gold dan met name voor de voltijds studenten.

Klasgenote Juul, zelf docente op het HBO, legde de waarde ervan uit. Hiermee geeft de onderwijsinstelling aan, dat zij de student in staat achten om in 4 jaar deze HBO-opleiding af te ronden. Mooi toch?

waaro?

Lommel centrum, vanuit de lucht gezien. Prominent in het midden: het stadhuis met het plein.

daglicht

Zondagmiddag, aangename temperatuur, op een modern plein midden in een kleine provinciestad in Belgisch Limburg. En geen kip te bekennen. Geen hond, geen kat. Mijn tweede bezoek met camera leverde wat beelden op waarin het licht of de reflectie een rol spelen.

Maar nog geen verhaal. Daarvoor moet ik langer rondhangen, de ruimte en de bezoekers op mijn fantasie laten inwerken. Een goed verhaal heeft tijd nodig, dat moet groeien.

een nieuwe opdracht: de werkelijkheid

Het 2e jaar is begonnen. Twee weken geleden alweer. De eerste week: vier dagen introductie met lezingen, presentaties, een discussiemiddag en ten slotte een bezoek aan Rotterdam op zaterdag. Vorige week zaterdag de aftrap voor de nieuwe opdracht van blok 1, genaamd "de werkelijkheid van 100 bij 100, 10 bij 10 en 1 bij 1 meter". Enkele citaten uit de opdrachtbeschrijving: Stedelijk gebied naar keuze, research naar dit stuk realiteit, voorzie fotograferend of filmend dit gebied van origineel commentaar. Je zult merken dat, als je maar goed genoeg kijkt, je over ieder stukje werkelijkheid, hoe saai ook, een boeiende uitspraak kunt doen.

Uiteindelijk moet dit op resulteren in een museale wandpresentatie van maximaal 4 bij 4 meter met 10 foto's over het gebied van 100x100, 10 foto's van het deel daarvan van 10x10 en 5 foto's van het deel van 1x1 meter. Alle series moeten contrast/conflict/ambiguïteit tonen. Je mag zelf bepalen of je partij kiest of juist zo neutraal mogelijk toont.

Op 8 november moet het klaar zijn. Tot die tijd wacht mij weer een boeiende tocht. De keuze voor het gebied heb ik vorige week gemaakt: het plein van het nieuwe stadhuis in Lommel. Jawel, stad-huis, want Lommel is een stad. Opgebouwd uit gehuchten weliswaar. Het stadhuis is geopend in 2005 en kostte 12,5 miljoen euro. Een modern gebouw van een van de bekendste hedendaagse Belgische architecten Jo Crepain. Veel glas moet het een open en toegankelijk karakter geven.

Het ruime plein er omheen wordt op dit moment nog begrensd door bouwwerven of oude panden. Hier zit in mijn ogen het eerste contrast. Bij mijn bezoek en eerste foto's kwam dat contrast minder sterk over dan ik gedacht had. Ik wil de komende weken verder gaan ontdekken welke spanningen (positief of negatief) er nog meer aanwezig zijn. En wat is de consequentie van dat contrast? En hoe ga ik het verhaal vertellen met mijn foto's? Razend interessant, vind ik zelf!

Hierbij alvast een selectie van de eerste beelden, gemaakt op een van de laatste zomerdagen, rond zonsondergang.