teteringen re-visited

Afgelopen donderdag bezocht ik de plaatsen in Teteringen waar ik mijn foto's wil maken van de speelplekken van vroeger. Het was een eerste bezoek om te zien wat er uberhaupt nog over was van die plekken en hoe herkenbaar en interessant ze zouden zijn. Een zeer regenachtige en donkere donderdagmiddag zorgde voor niet ideale foto-omstandigheden. Rondom mijn oude lagere school was weinig terug te vinden van vroeger. De school zelf is afgebroken, dat wist ik, maar ook veel open plaatsen zijn volgebouwd, ook de sportvelden. Maar de route naar mijn ouderlijk huis was een feest van herkenning.

De foto's die ik gemaakt heb, waren een pure inventarisatie, zonder duidelijke fotografische uitspraak. Alleen het standpunt dat ik hanteerde, vanuit een gehurkte positie, om zo het perspectief van een kind te suggeren. Maar verrassend genoeg bleek bij de bespreking tijdens de les gisteren, dat er volgens mijn klasgenoten toch meer naar voren kwam dan ik zelf had gedacht. Zij herkenden het als plaatsen met een herinnering, maar wel met een zekere afstand genomen. Dat ik ook precies zoals ik me voelde toen ik daar rondliep: als een goede oude bekende, die daar niet meer thuis hoort. De volgende stap is deze plaatsen zo vastleggen, dat ze voor een doorsnee kijker ook intrigeren. Zodat ze meer worden dan een vastlegging van mijn eigen herinneingen. Details om te ontdekken, zijn daarvoor een belangrijk onderdeel. Daarom ga ik fotograferen met een middenformaat 6x6 camera. Hiervoor mocht ik een prachtige Rolleiflex lenen van een klasgenoot (thnx frn!). Ik ben al lang aan het twijfelen om zo'n soort camera aan te schaffen. Wellicht dat ik hiermee de meerwaarde ontdek, met name voor portretfotografie waar deze camera bij uitstek geschikt is.

koppen en velden

De opdracht die ik voor mezelf geformuleerd heb over Breda, bestaat uit 2 delen: een serie portretten en een serie stads- of landschapsfotografie. Twee verschillende soorten van fotografie, die allebei een eigen aanpak vragen. Als voorbereiding ga ik beide velden onderzoeken. De portretfotografie is de favoriet van de twee. Mijn doel is een serie goede portretten te maken. Ik hoop de komende weken meer helderheid te krijgen over de vraag wat een goed portret is. In mijn bescheiden verzameling fotoboeken zijn boeken met alleen maar portretten royaal vertegenwoordigd: Malik Sibidé met studioportretten van Malinese uitgaansjeugd uit de jaren '60, Anton Corbijn met portretten van popsterren, Vanessa Winship met portretten van Koerdische schoolmeisjes, Zoltan Jockay met straatportretten van jongeren in Europa, portretten van Genkse inwoners van Marco Mertens, Ahmet Polat met portretten van Turken in Nederland en in Turkije, "Menschen in London" van Nico Jesse, en een oud boekje uit de jaren '30 (?) genaamd "Unsere Zeit in 77 Frauenbilder". Genoeg stof tot zelfstudie dus.
Klasgenote Juul gaat zich ook storten op portretten, maar dan van Bredase buschauffeurs. Ook zij stort zich in het onderzoek naar het fotografisch portret. Enorm leuk om te doen. In het 3e studiejaar wordt de beroepsoriënterende fase afgesloten en vangt de beroepsvormende fase aan. In de diverse vakken die we momenteel volgen komt dat heel sterk naar voren: maak je keuze op welk fotografisch vlak je actief wil zijn. Ook het analyseren van foto's van andere fotografen en een mening erover vormen, helpt daar bij. Mooi om te zien dat dit nu bij een aantal klasgenoten ook effect sorteert. Ik ben daarom ook tevreden met de keuze voor mijn onderwerp en ik heb er vooral zin in! Vandaag heb ik contact gehad met een van mijn vriendjes van de lagere school. Van hem heb ik de contactgegevens van 2 van de 3 ontbrekende klasgenoten gekregen. Alleen al het weer ontmoeten van die jongens en meisjes na een jaar of 30 maakt dit project al geweldig. Zouden ze mij nog herkennen?

een goed portret

Een van de vaardigheden die ik verder wil uitdiepen, is het maken van portretten. Dat is een van vorm van fotografie die mij altijd heel sterk heeft bezig gehouden. Een goed portret maken is echt een kunst op zichzelf. Naast allerlei technische keuzes, is met name de interactie tussen fotograaf en geportretteerde hetgeen het portet bepaalt.
Een voorbeeld van een portretfotograaf die ik bewonder is Rineke Dijkstra. Direct ook een van de grote hedendaagse Nederlandse fotografen die ook internationaal succesvol is. De wisselwerking tussen haar en het model laten iets zien van zowel de fotografe als van het model. Zij laat haar modellen een eigen houding kiezen, waardoor ze natuurlijk overkomen. Door geen aanwijzingen te geven ontstaat een mate van onzekerheid die heel kwetsbaar en ontwapenend kan zijn. Met licht inflitsen creëert ze een helderheid en maakt ze de geportretteerde een beetje los van de omgeving.
Een fotograaf heeft voor het maken van een portret diverse middelen tot zijn beschikking: keuze van de camera (spiegelreflex, middenformaat of gsm), kleur of zwart-wit, de achtergrond, de kleding, de houding en de blik van de geportretteerde, het licht, de scherptediepte en nog veel meer. Het op de juiste manier inzetten en op elkaar afstemmen van de diverse middelen maken een portret tot een goed portret. Oef, ga er maar aan staan. foto: (c) rineke dijkstra

buiten spelen

Gotsamme, het laatste bericht dateert alweer van 8 november: meer dan 14 dagen geleden. Daar gaan m'n goede voornemens om regelmatig te schrijven. En een ander goed voornemen ga ik nu ook schenden: meer beeld en minder tekst. Dat komt omdat ik nu even wil uitleggen hoe mijn project voor het Stadsarchief Breda er uit gaat zien.
Ik ga in Teteringen op zoek naar de plekken waar ik vroeger speelde met mijn vriendjes en vriendinnetjes. Toen ik een jaar of 10 was, zo'n 36 jaar geleden, rond 1973 dus. Mijn vader woont nog steeds in Teteringen, maar helemaal aan de andere kant van het dorp. Ik ben daarom al heel lang niet meer op de plaatsen geweest rondom ons ouderlijk huis, de route naar de lagere school, de straten waar mijn vrienden woonden, of bij het sportveld. De plekken waar we speelden waren geen speeltuintjes, maar gangetjes achter huizen en braakliggende veldjes. Ik vraag me af of ik ze nog kan vinden en hoe ze er uit zien vandaag. Stiekem hoop ik dat sommige niets veranderd zijn. Misschien is zelfs nog een teken van ons ergens terug te vinden: een tekening, beschadiging of tekst op een muur. Dat zou helemaal mooi zijn, maar daar reken ik niet op.
De foto's van 6 van die plaatsen wil ik combineren met portretten van mijn vriendjes van toen. De meeste heb ik nooit meer gezien, maar er zijn er 3 die ik recentelijk nog gesproken heb. Van hen en nog 3 anderen wil ik een serie van 6 maken. Wat wil ik met die beelden zeggen? Hoe mensen en dingen kunnen veranderen. Of juist niet. Hoe sterk herinneringen kunnen zijn. Of hoe die vervaagd worden door je geest. Of door een projectontwikkelaar.

teteringen (gem. breda)

De nieuwe opdracht voor dit kwartaal luidt Breda re-visited, in opdracht van het Stadsarchief Breda en moet resulteren in een serie van 12 foto's. Een studie-opdracht, maar tegelijkertijd ook een echte opdracht, inclusief contract, beloning en afstand van je auteursrechten. Hoewel in opdracht, is de vrijheid groot om er zelf invulling aan te geven. Als het maar gaat over Breda. Ik ben geboren in Breda en heb daar tot mijn 4e jaar gewoond. Daarna heb ik, tot ik ging studeren, in Teteringen gewoond, een dorp bij Breda. Dat was zelfstandig, tot een paar jaar terug Breda het inpalmde. Dat hebben ze nog lang volgehouden, want ik weet nog dat dit al speelde toen ik op de lagere school zat in de jaren '70. Wij hebben toen nog stickers geplakt met de tekst Teteringen tegen annexatie. Nu vraag ik me af of iedereen wel dat moeilijke woord begreep.

Ik heb dus veel met Breda, in tegenstelling tot de meeste van mijn klasgenoten. Mazzel. Van ons wordt verwacht dat we deze week al een keuze maken in het onderwerp. Ik ga hiervoor aansluiting zoeken bij mijn lagere school die inmiddels niet meer bestaat. Hierbij een klassefoto van mijn 5e klas. Met mijn duim geef ik mijn waardering aan de fotograaf. Of is het een pre-puberale boodschap aan de volwassen wereld? Ik weet niet of de opgestoken middelvinger toen al in gebruik was.

katowice revisited

Voor het vak Indesign (een Adobe programma om boeken op te maken) ben ik bezig om een boek samen te stellen. Ik maak het op in Idesign en laat het daarna drukken via Blurb.com. Het wordt dus mij eerste echte boek. Omdat ik nog steeds iets wilde doen met de foto's die ik maakte in Katowice (Polen) tijdens de studiereis van het eerste studiejaar, is dat nu mooi de gelegenheid. Ik heb inmiddels zo'n 60 beelden geselecteerd. En deze foto ga ik waarschijnlijk gebruiken voor de voorpagina. Titel: Hotel Katowice. Binnenkort in de boekenwinkel! Mwah...

foei & frankfurt

Allereerst mijn excuses aan de lezers van mijn blog. Ik ben de laatste weken niet bepaald actief geweest met nieuwe teksten en beelden. Sorry. Weet, lieve lezer, dat ik jouw aandacht heel erg waardeer. Vorige week was herfstvakantie, maar die heb ik zeker niet zonder fotografie doorgebracht. Naast de studieverplichingen die nog lopen (waarover later meer) ben ik ook een paar dagen in Frankfurt geweest. Duitslands financiële hart. Nu niet direct een stad waaraan je denkt om een paar dagen door te brengen. Maar met de wolkenkrabbertjes in het centrum en gezellige kroegen en originele winkels in de buitenwijken zeker de moeite waard.