metaal en industrie

Ik leef en fotografeer nog. Ja, sorry, ik heb een hele tijd niets van me laten zien op deze blog. De reden had ik al aangegeven: dit kwartaal geen fotografie, maar knutselen. Komende zaterdag is de beoordeling van ons geknutsel. Daarna is het weer tijd voor de camera.

Maar ik ben ondertussen toch nog wel een beetje bezig met foto's maken. Als deeltijd-student kunnen wij lastig een stage doen; beetje moeilijk te combineren met een baan. Daarom hebben ze de BPV uitgevonden: de beroepspraktijk-vaardigheden. We moeten er dit jaar 4 doen, van ieder 5 werkdagen, met een dag voorbereiding en een dag uitwerking. De bedoeling hiervan is dat je ervaring opdoet in de beroepspraktijk van de fotograaf. Een van de 4 mag in ieder geval het samenstellen van een professionele portfolio zijn. Daar ben ik al druk mee bezig, maar daarover later meer. Als 2e BPV heb ik van mijn werkgever (groothandel in metaal) de opdracht gekregen om foto's te maken voor het financieel jaarverslag 2008. De opdracht was al uitgezet bij een fotograaf die al jaren foto's maakt voor het jaarverslag. Maar ik loop parallel mee met de opdracht en de resultaten van hem en mij worden beide gebruikt voor het uiteindelijke jaarverslag. Ik heb een briefing gehad van onze marketing-afdeling, samen met de andere fotograaf en de man van het reclamebureau.

De opdracht luidt: Maak foto's binnen het thema 'industrie en metaal'. De beelden moeten tonen op welke wijze metaal wordt tpoegepast in de industrie. Verder wil men geen detailfoto's maar op afstand. En niet alleen metaalkleur, maar graag ook andere kleuren. Met liefst blauwe lucht en groene weiden. En natuurlijk geen vieze rookpluimen, roestige buizen en andere vuiligheid.

Vorige zondag was het voor het eerst een zonnige dag en had ik tijd om op zoek te gaan naar geschikte beelden. De eerste vangst was niet onaardig. Maar ik heb nog ruim 2 weken voor de deadline. Laat de lente maar komen.

selectie

Naast de minor, ben ik bezig met het samenstellen van mijn portfolio. Die moet iedereen voor 1 juli af hebben. En dat valt echt niet mee. Ik heb inmiddels al een flink bestand aan foto's van de afgelopen 3 jaar. Daar zitten mijn favorieten tussen, maar een portfolio samenstellen is meer dan alleen een verzameling van mooiste foto's. Het moet een beeld geven van hoe ik mij als fotograaf wil profileren. En dat is dus niet met een onsamenhangende verzameling beelden.

Als oefening om voor mezelf duidelijk te krijgen welke foto's van anderen mij aanspreken, ben ik door mijn fotoboeken gaan bladeren: Lana Slezic, Bertien van Manen, Henri Cartier Bresson, Elliott Erwitt, Ad van Denderen, Garry Winogrand, Patrick De Spiegelaere, Martin Parr, Michiel Hendryckx, Zoltán Jókay, Hans van der Meer, Lucien Hervé, Nico Jesse, Ahmet Polat, Anton Corbijn. Een heel divers gezelschap. Per boek heb ik één foto gekozen. Ik ben hier nog niet uit, maar ik zal binnenkort op mijn blog die selectie tonen. En ik zal ook proberen aan te geven waarom ik die keuze gemaakt heb. Op die manier denk ik dat ik ook beter de selectie kan maken uit mijn eigen beelden. Die selectie zal ik uiteraard toetsen met anderen: vrienden, klasgenoten, docenten. Een spannend proces.

Ik kan wel alvast laten zien welke fotograaf mijn favoriet is, op dit moment. Dat is toevallig ook mijn meest recente aankoop (2e hands) geweest. Zoltán Jóckay, geboren in 1960 in Duitsland als zoon van Hongaarse ouders. Het boek dat ik van hem heb heet Portraits (2004). Het toont portretten van vooral kinderen en pubers, gefotografeerd waar hij hen tegenkwam op straat. Het commentaar in het boek verwoordt het heel treffend: Hij fotografeerde de personen voor zijn camera niet als kinderen. Zij tonen zich daarentegen als kleine mensen, dragers van volwassen lasten, gevat in een fragiel moment van zelfbewustzijn, dat zij -geheel onbewust- onthullen aan de man achter de camera.

Deze omschrijving, misschien wat hoogdravend, vind ik heel goed verwoorden wat de beelden vertellen. Ik weet niet of jullie dit ook zien uit de foto die ik koos uit zijn boek.

ken en barbie

Dit kwartaal geen fotografievakken. Voor deze periode staat een 'minor' ingeroosterd. Dat wil zeggen een keuzevak van een andere richting dan fotografie. Uit het beperkte aanbod heb ik gekozen voor een combinatie grafisch/ruimtelijk vormgeving. Samen met nog 7 andere fotoklasgenoten, 2 beeldende kunst en 3 grafische studenten zijn we nu 3 weken bezig met een opdracht die uit 2 delen bestaat.

Het eerste deel is individueel en is vrij concreet. Maak een maquette, formaat 75x50x20 cm (schaal 1:20, dus in werkelijkheid een ruimte van 15x20 meter). Een oort poppenhuis dus. Onderzoek hoe je met licht en kleur en indeling de sfeer van die ruimte kan beïnvoeden. Een soort kennismaking binnenhuisarchitectuur dus.

Het tweede deel van de opdracht maken we in groepjes van 2 personen. Hierbij moet je uitgaan van dezelfde maquette. Het doel is om die ruimte te gebruiken voor een maaltijd vanuit een zelf gekozen invalshoek. Maak een grafisch ontwerp voor een object in die ruimte, dat een aanvulling is binnen het gekozen thema. Dat object kan een vloerkleed, een behang, een lamp of een schilderij zijn, als het maar wel grafisch van aard is. Klnkt misschien een beetje vaag allemaal. Concreet hebben wij als thema bedacht "eat & date". Wij gaan een ruimte inrichten voor een restaurant dat alleen bedoeld is voor mensen die in hun eentje gaan eten, maar wel andere mensen willen leren kennen. Het is geen dating-concept. "Eat & meet" zou bij nader inzien een betere naam zijn. Wij onderzoeken nu of we een soort draaiende eetafels kunnen ontwerpen, waardoor je steeds tegenover andere mensen komt te zitten. En voor die ruimte moeten we dus een grafisch object gaan maken. Maar dat komt later.

Hierbij een tweetal foto's van de basisvorm, nog helemaal in wit. Tot nu toe doet de minor zijn naam wel een beetje eer aan. Het is inderdaad wat minder dan fotografie. Maar wel een uitdaging om er iets leuks van te knutselen. Dat gaat zeker lukken.