zondag 30 september 2007

succesje


Successen, hoe klein ook, moet je vieren. Omdat deze blog ook gaat over mijn ontwikkeling als fotograaf, wil ik het volgende hier kwijt. Mijn vriendin Marian werkt bij een gemeente. Daar werd een fotowedstrijd gehouden, waarbij personeel en hun familieleden 3 foto's mochten inzenden. De foto moest gemaakt zijn tijdens de zomervakantie van 2007.

Vorige week was de uitslag bekend gemaakt. Bleek dat mijn foto nummer 1 geworden was. De prijs: de foto wordt vergroot op canvas permanent in de kantine tentoongesteld. Het is niet de Worl Press Photo of de Zilveren Camera, maar ik ben best een beetje trots.

De foto is gemaakt in Wenen in het Museum Quartier.

grote meesters

Voor het onderzoek naar de groepsopdracht over de Stationsweg heb ik me verdiept in hetgeen de grote fotografen over de straat getoond hebben. Hierbij ben ik gestuit op een paar citaten, die me sterk aanspreken. Ze zijn afkomstig uit een prachtig boek dat ik uit de bibliotheek haalde: Door het oog van de lens (Hoe fotgrafie ons leven heeft veranderd) van Gerry Badger (2007, Uitgeverij Terra en Lannoo).

Over Gary Winogrand (1928-1984): Er werd gezegd dat hij weinig gaf om de mensen die hij fotografeerde en ze vaak belachelijk maakte. Zijn visie was inderdaad scherp, op het bijtende af, maar net als Martin Parr kon hij behalve wreed ook teder zijn, al kreeg zijn pessimisme doorgaans de overhand. Op het hoogtepunt van zijn carrière was hij de beste straatfotograaf die er rondliep.

Over Lee Friedlander (geb. 1934): Zijn straatbeelden met hun zijdelingse zelfprtretten zijn enorm invloedrijk geworden. Telegraafpalen dwars door het beeld heen zijn inmiddels een cliché, maar Friedlanders vroege foto's, waarop hij dat min of meer heeft uitgevonden, klinken nog luid na. De stadsgezichten en bedrieglijke zelfportretten illustreren zowel visueel als emotioneel op briljante wijze hoe we de moderne stad ervaren.

Over Roger Mayne (geb. 1929): Zijn foto's van kinderen in Southam Street zijn volkomen fris en ongeremd, een zeldzame kwaliteit in de toenmalige Britse fotografie. Mayne's beelden komen achteloos en spontaan over, maar opgemerkt moet worden dat hij vijf jaar bezig was om Southam Street vast te leggen. Dit soort goede foto's onstaat niet vanzelf.

lijnen











Gisteren in Den Bosch eerst met de groepsleden de balans opgemaakt van een week denkwerk en beeldwerk. Daarna hebben heel uitgebreid met Bart overlegd over de richting waarop we ieder individueel zitten en de mogelijkheden die dat biedt.

Mijn spoor, lijnen, is vooral een vorm en geen inhoudelijke keuze. Die conclusie had ik zelf ook al gemaakt. Een terechte opmerking van Bart was om eerst te bedenken welke boodschap ik wil brengen en vervolgens te kijken hoe lijnen daarin een rol kunnen spelen. Daar ga ik zeker mee door.

Op advies van Bart heb ik de foto's die ik als schetsen gemaakt heb, overgezet in zwart-wit. Ook heb ik uitsnedes gemaakt.
Voor de groep ligt er de volgende uitdaging: Hoe gaan we de verschillende sporen combineren tot een eindpresentatie. Gregory is bezig om de onverschilligheid van de passanten weer te geven. Babette heeft sporen van passanten vastgelegd in de vorm van stickers, en afval tegenover de inspanningen van anderen om die sporen weer uit te wissen. Jasper's meest recente spoor is 'blind verlangen' van de passanten.
Als gemene deler van alledrie is er in ieder geval de passant die zijn eigen gedachten heeft tijdens zijn tijdelijke aanwezigheid in de Stationsweg. Maar vooral wat wij voor gedachten hebben bij deze passanten. Want het beeld dat de fotograaf toont, zal uiteindelijk een boodschap brengen van de gedachte van de fotograaf.

vrijdag 28 september 2007

canon is de weg kwijt!











Donderdag heb ik me weer met camera naar de Stationsweg begeven. Heb daar een intuïtieve serie foto's gemaakt, als schetsen voor ons onderzoek. Niet echt (echt niet dus) gekeken naar het resultaat. Wat bleek achteraf: bijna allemaal overbelicht.

Hoe kwam dat? Blijkt dat de programma-knop de weg kwijt is. Hij denkt de hele tijd dat hij in de M-mode staat, terwijl hij in de Tv- of Av-mode staat. Diverse deskundigen hebben zich gebogen over mijn EOS 350D, maar de conclusie was steeds: hij moet naar de reparateur.

Vandaag direct langs gegaan in Eindhoven, waar de diagnose helaas hetzelfde was. Dat betekent 6 weken zonder. Dan maar mijn analoge camera maar weer uit de stal halen. En voor de kiekjes mijn digitale pocketcamera.

Het resultaat van de foto's kun je zien. Sommigen met hulp van Photoshop en beetje opgepept.

maandag 24 september 2007

testbeeld




Foto's die ik heb genomen met 'sporen' in gedachte.


vrijdag 21 september 2007

verdere sporen

Gisteren weer even in de Stationsweg geweest. Daar heb ik voor het eerst een paar foto's gemaakt van de straat. Uiteraard had ik 'sporen' in mijn achterhoofd. Maar de foto's geven daar niet echt blijk van. Ze zijn meer bedoeld om een 'spoor' te vinden.

maandag 17 september 2007

sporen van andere fotografen

Mijn zoektocht naar andere fotografen die sporen vastgelegd hebben, heeft het volgende opgeleverd:
- Sporen in het landschap (landart van Ansel Adams)
- Sporen van het leven/geleefd (portret van Richard Avendon)
- Sporen van de oorlog (stadsfoto van Hermann Claassen)
- Spoor van vernieling (bankje in het park van André Kertesz)
- Spoor van licht (avondbeeld in de stad van Boris Kudojarow)
- Sporen van armoede (Afrikaans mager kindje van Marc Riboud)
- Sporen in bed (leeg bed van Eva Rubinstein)
- Sporen van verveling (gezelschap van Erich Salomon)
- Spoor van angst (vluchtelingen van Kyoichi Sawada)
- Sporen van ouderdom (portret van Gundala Schulze)

Ik zal de foto’s meenemen donderdag. Ondertussen zoek ik verder en zal ik ook nadenken wat wij kunnen doen met deze informatie.

zondag 16 september 2007

het juiste spoor

Gisteren weer een inspirerende en zinvolle zaterdag in Den Bosch gehad. Na bespreking van elkaars denklijnen en ontdekkingen ben ik weer even in onze straat geweest. Daarna hebben we ieder voor zich een samenvatting met kernwoorden gemaakt van het spoor waarop we ieder zitten.

Mijn kernwoorden zaten meer in de figuratieve hoek: vormen, sporen, lijnen en obstakels.

In overleg met de anderen hebben we gezocht naar een gezamenlijk uitgangspunt. Babette had met haar stickers een aanknopingspunt met 'sporen achterlaten en wissen'. Uiteindelijk waren we het er snel over eens dat SPOREN een goede basis is om de vertelling van de Stationsweg weer te geven. We zien veel mogelijkheden. Ook zijn we verrast, dat 4 zeer uiteenlopende personen heel goed samenwerken en tot een gemeenschappelijk doel komen. Mijn conclusie is dat ieder van ons bereid is om te luisteren naar de anderen. Dat is een belangrijk gegeven.

We hebben voor deze week ieder een opdracht voor verder onderzoek meegeven. Ik zal onderzoeken wat andere fotografen met het thema 'sporen' gedaan hebben.

vrijdag 14 september 2007

verdere verdieping

In mijn korte blog-ervaring, ben ik er inmiddels wel achter dat ellenlange verhalen geen winst zijn. Daarom zal ik proberen mijn bijdragen beknopt te houden.

Gisteren (donderdag 13 sept) weer een uur in de straat geweest. Dit keer alleen, zonder teamgenoten. Vooraf had ik mezef de volgende thema's meegegeven:
1 - mensen
2 - vormen
3 - accordeoniste

Mensen
Wat is hun doel/zicht/beeld/gedachte?
Hoe bewegen/handelen ze?
Wat is hun route?
Welke interactie bestaat er tussen de mensen?

Vormen
Stromen:
- richting, snelheid, frequentie
- sporen: regen, afval, bladeren
- schaduwen

Accordeoniste
- Achtergrond: sociaal, etnisch, muzikaal
- Keuze voor de locatie
- Gedrag: zielig kijken, muziekkeuze, werktijden
- Doel, drijfveer: geld opbrengst?

Het resultaat van mijn bezoek die middag:
Ik ontdekte dat de straat bakens heeft, wanneer je vanuit het station aankomt. De draak, de torentjes op de Wilhelminabrug, maar ook de lantaarnpalen zijn bakens.

Observeren is stilstaan. Ik heb mezelf al een paar jaar terug erop betrapt dat ik nooit stilsta of echt niets doe.

Vormen: Er is een grote plantenbak verdwenen. Dit is te zien aan de restanten van bloemen, blaadjes en potgrond, die samen de vorm op de grond aangeven van de plantenbak die er blijkbaar stond.
Het doet me een beetje denken aan een crime spot, waar de politie de plek heeft afgetekend waar het lijk is gevonden.Of minder dramatisch, waar de aanrijding plaats vond.

Vormen: Hoe verplaatsen de schaduwen zich tijdens de dag?

Stromen: Obstakels doorbreken de stromen mensen: straatmeubilair, stoepranden en andere mensen.

De straat verteld/vertelt... In beeld, woord en geluid.

Songteksten over de straat?
The passenger (Iggy Pop)
Streets of London (Leonard Cohen)
Dancing in the street (Bruce Springsteen)
Laot mie maor lopen langs de staote (Wannes Vandevelde)

Gisteren de gedachtes en acties van Babette, Gregory en Jasper uitgewisseld. Morgen weer een stap verder in onze straat?

zondag 9 september 2007

Budapest



Ik heb even in mijn archief gezocht naar foto's die passen bij het thema 'de straat'. Hier een foto van juli 2007 van 2 meisjes in een straat in Budapest. Het was meer dan 40 graden. Schaduw was onze grote vriend in die dagen dat we daar waren. In deze foto spelen de schaduwen van de bomen een belangrijke rol.

Stationsweg Den Bosch

De groepsopdracht van AKV/St Joost F1 deeltijd voor het eerste blok studiejaar 2007/2008 is "De straat verteld. De straat vertelt..." Deze opdracht doe ik samen met Babette Kort, Gregory Kibbelaar en Jasper Mostert.

De straat die wij toegewezen gekregen hebben is de Stationsweg in Den Bosch. De komende weken zal ik op deze blog mijn ideëen, gedachten en beelden verzamelen, die uiteindelijk samen met mijn 3 teamleden moeten leiden tot een presentatie van de Stationsweg.

Op 31 augustus 2007 is de opdracht aan de klas uitgelegd door onze docenten Mels van Zutphen en Bart Kemps, onder coördinatie van Karin Krijgsman. Inmiddels hebben we een aantal dagen op de academie kunnen besteden aan de opdracht. Ook buiten de lessen om hebben we met ons team overlegd over de aanpak van de onderzoeksfase, waar we nu in zitten.

Gisteren hadden we tijd voor een 2e observatie in 'onze' straat. Vorige week was een vrijdag, duidelijk anders dan de zaterdag van gisteren.

In de voorbereiding hadden we de afgelopen week historisch en meer feitelijk onderzoek gedaan. Daarna hebben we een ieder voor zich vragen opgesteld, die ons intrigeren. Die vragen hebben we rondgemaild en 4 vragen bleken bij de meesten van ons te leven:
- Heeft de gemeente Den Bosch bewust gekozen voor de Stationsweg als visitekaartje van de stad als portaal tussen het station en het centrum?
- De straat kent heel weinig bewoners, naast de bedrijven die de straat beheersen. Hoe ervaren de bewoners het om hier te wonen?
- Aan het einde van de straat, bij de Wilhelminabrug zit meestel een meisje accordeon te spelen om geld te verdienen. Hoe ziet zij de straat en vanwaar haar keuze voor die plek?
- Hoe lopen de stromen van de mensen die door de straat lopen en wat is hun bestemming?

Bij de 2e observatie hebben we ons vooral gericht op de stromingen en het gedrag van de voorbijgangers.

Mijn notities hierbij zijn de volgende:
- De mensen lopen minder hard dan door de week.
- Je ziet nu ook mensen die stil staan of zelfs zitten.
- Aan de rustige kant (links vanaf het station gezien) lopen volgens mij vooral locals.
- Op een gegeven moment zie ik links en rechts even veel mensen lopen. Dat is behoorlijk uniek. We hadden eerder geconcludeerd dat de verhouding voetgangers rechts en links 90 en 10 % is.
- Ik heb even staan kijken hoe voorbijgangers reageren op de accordeoniste. Het gros keurt haar geen blik waardig. In een kwartier krijgt ze 2 keer geld: van een allochtone vrouw en van 2 kinderen. Geen vetpot, als dit representatief is...
- Er zijn maar 2 woningen aan de rechterkant en een woonhuis met 5 appartementen aan de linkerkant. Ik zie dat de (chique) woningen rechts een sticker op de voordeur hebben om aan te geven dat deze professioneel bewaakt worden. Ik moet denken aan onze vraag over de bewoners. Hoe veilig voelen zij zich?
- Er is niet zo heel veel autoverkeer. Maar wel opvallend veel auto's die zichzelf graag aan het publiek laten zien (en horen). Patsen, noemen sommigen dat.

Bij de klassikale nabespreking met Bart, bevestigt hij ons gevoel dat we met de 1e van onze 4 vragen niet zo veel kunnen. De andere 3 gaan vooral over de observaties van de bewoners/gebruikers van de straat.

Ik ben met name geboeid door de mensen. Deze straat bestaat uit huizen, bestrating, verlichting, bomen en gras. Maar voor mij is de mens hier een sterk bepalende factor. "De straat" wordt immers ook gebruikt in de betekenis van "de mensen in de straat". Denk bijvoorbeeld aan: 'we hebben de hele straat uitgenodigd voor ons tuinfeest' maar ook: 'de hele straat hing uit het raam tijdens de vechtpartij'.

Wat zijn vragen die ik me stel vanuit deze invalshoek?
- De bewoner is hier een uitstervend ras. Hoe voelen de bewoners dat?
- Hoe reageren passanten hier op elkaar?
- Welk lijnpatroon vormen mensen in deze straat? Denk aan de strepen die autolichten trekken op een foto met lange sluitertijd.
- Wat ziet een voorbijganger wel en wat niet? Mensen die praten of bellen: hoe bewust zijn zij van hun omgeving?
- Waarom stoppen mensen hier? Fotograferende toeristen, afspreekplek, uitrusten op een stoepje.
- Wanneer heeft een straatmuzikant succes? Hoe belangrijk is de locatie?
- Wat zijn de effecten van het weer op het loopgedrag van de voorbijgangers?
- Hoe verschillen de stromingen van voorbijgangers in de tijd? ochtend, middag, avond, nacht, werkdag, zaterdag, zondag

Met deze gedachten ga ik de komende dagen in. Eens kijken wat ik hiermee nog meer opvis vanuit mijn gedachten of omgeving.

blog premiere!

Ik heb een blog! Deze blog is in de eerste plaats bedoeld ter ondersteuning van mijn deeltijd studie fotografie aan de kunstacademie AKV/St Joost in Den Bosch. Maar ook voor mijn ontwikkeling als fotograaf. Die kan niet los gezien worden van de opleiding die ik dit jaar gestart ben.