- "Ik ben bezig met een nieuwe opdracht voor mijn fotografiestudie. Ik wil een verhaal vertellen. Het verhaal aan de hand van een gloednieuw Nederlands paspoort."
- "Okee..."
- "Ja en het verhaal gaat over een Mexicaans meisje dat naar Nederland komt, omdat ze verliefd is geworden op een Nederlandse jongen."
- "Ha, ha, ha!"
- "En dat meisje heeft in Mexico architectuur gestudeerd, en ze gaat in Nederland opnieuw architectuur studeren, omdat haar diploma hier niet geldig is."
- "Mooi verhaal!"
- "En ik wil jou vragen of jij hieraan mee wilt werken, Anilu."
- "Oh ja, ik vind dat leuk! Maar ik moet eerst goed Nederlands praten."
- "Je spreekt heel goed Nederlands, bovendien wil ik foto's maken, geen film."
Zondag ga ik bij haar langs. Ik heb wat ideëen: details, anonieme beelden. Maar ik wil me vooral ter plaatse laten inspireren. Anilu zou er zelf ook nog even nadenken. Ik ben heel erg benieuwd wat het gaat worden.
vrijdag 29 februari 2008
zondag 24 februari 2008
kedeng-kedeng, kedeng-kedeng...
Studeren is hartstikke leuk! Dat was mijn enige conclusie afgelopen zaterdag. De groepsopdracht is in volle ontwikkeling, bij ons en ook bij de andere groepen. De bulderlachen waren niet van de lucht tijdens de voorbereidingen in de kantine op de academie.
Na een theoretische voorbespreking van de plannen met de groep en met de docenten Mels en Bart, gingen we op een verkennend onderzoek. Dat betekende naar het station om een retourtje Den Bosch-Tilburg aan te schaffen om de locatie te testen. Die investering van 4,40 euro was goed voor 42 minuten beeld. Geweldige ideëen en geweldig gelachen, dat kregen we er gratis bij. We weten nu welke coupé we moeten hebben, welke camera-postitie het best de broeiende spanning accentueert en welke scenes w
e kunnen draaien. 
e kunnen draaien. 
dinsdag 19 februari 2008
een persoon
Ik ben sinds vorige week aan het denken en brainstormen over de nieuwe opdracht, zowel de groepsopdracht als de individuele. Die groepsopdracht heeft sinds zaterdag een flinke duw in de goede richting gehad. Mijn individuele opdracht begint inmiddels in mijn hoofd ook al vorm te krijgen en ik wordt steeds enthousiaster.
Wat ik al eerder besloten had, is dat het een verhaal over een persoon wordt. Over iemand, een mens. En dat aan de hand van een object. Ik heb sinds kort ook al iemand op het oog. Zij is een aantal jaren terug in Nederland komen wonen, omdat zij haar hart volgde naar de man die ze ontmoet had. Zij had al een goede opleiding, en ging hier opnieuw studeren.
Welk verhaal ga ik vertellen? Het verhaal van iemand die van de andere kant van de wereld komt, in een land met een ander klimaat, een ander volk met een andere mentaliteit. Op zich een bekend verhaal in deze tijd van migrantendiscussies en asielzoekers. Maar dit verhaal gaat over een emigratie uit liefde. Een positief migratieverhaal, dat parallel loopt met het eerste verhaal.
Hoe ga ik het verhaal vertellen? Eerst zal ik mijn hoofdpersoon moeten overhalen om mee te doen. Ik heb al wat beelden in gedachten, maar die zal ik moeten uitproberen. Het gloednieuwe Nederlandse paspoort is het object, dat haar verhaal gaat vertellen.
Wat ik al eerder besloten had, is dat het een verhaal over een persoon wordt. Over iemand, een mens. En dat aan de hand van een object. Ik heb sinds kort ook al iemand op het oog. Zij is een aantal jaren terug in Nederland komen wonen, omdat zij haar hart volgde naar de man die ze ontmoet had. Zij had al een goede opleiding, en ging hier opnieuw studeren.
Welk verhaal ga ik vertellen? Het verhaal van iemand die van de andere kant van de wereld komt, in een land met een ander klimaat, een ander volk met een andere mentaliteit. Op zich een bekend verhaal in deze tijd van migrantendiscussies en asielzoekers. Maar dit verhaal gaat over een emigratie uit liefde. Een positief migratieverhaal, dat parallel loopt met het eerste verhaal.
Hoe ga ik het verhaal vertellen? Eerst zal ik mijn hoofdpersoon moeten overhalen om mee te doen. Ik heb al wat beelden in gedachten, maar die zal ik moeten uitproberen. Het gloednieuwe Nederlandse paspoort is het object, dat haar verhaal gaat vertellen.
zondag 17 februari 2008
verhalen in lommel
In mijn woonplaats Lommel is een kerkhof voor gesneuvelde Duitse soldaten tijdens de 2e wereldoorlog. Ik was er al vaker geweest, maar tot vandaag nooit met een camera. Er staan 20.000 kruizen, met steeds één kruis voor 2 soldaten. Indrukwekkend om hier rond te lopen. Schokkend detail: de laatste jaren hebben neo-nazis deze plek gebruikt voor een jaarlijkse herdenking. Hun boodschap is alleen niet bepaald de boodschap die deze herdenkingsplaats wil overbrengen aan het nageslacht.
Dit is niet mijn keuze voor voor het object van de foto-opdracht. Maar als je het hebt over objecten die een verhaal vertellen: de aantallen, de namen, de enkele foto die is aangebracht, de leeftijden. Jongens van 21 jaar of van 44.
is deze plaats nog vrij?
De tijd die we dit blok hebben is wat korter dan voor de blokken 1 en 2. Dus is de druk wat groter om snel tot concretere plannen te komen. Gisteren was de 2e zaterdag van dit blok. We hebben weer bij elkaar gezeten om de groepsopdracht verder uit te werken. Nou ja, uitwerken, we kwamen allemaal snel tot de conclusie dat het plan dat we vorige week bedacht hadden, te complex was om binnen het gestelde tijdsbestek uit te voeren.
Dus alles van tafel en opnieuw ideëen spuien met z'n 4en. Een interessant proces, vooral met Inna, de 2e jaars studente beeldende kunst, die van Russische afkomst is en sinds 10 jaar in Nederland woont. Het leek eerst alle kanten op de te gaan, totdat we ineens een spannend, simpel, uitdagend en vooral uitvoerbaar idee hadden. Object, vertel een verhaal... is de opdracht. Wij beginnen met het verhaal, om daarna het object te bepalen. Ons verhaal gaat over mensen die in de trein of in de bus naast en tegenover elkaar zitten en noodgedwongen lichamelijk contact hebben. De reacties die dat teweeg brengt, de subtiele bewegingen om contact te beperken. Of juist stiekem contact zoeken.
Genoeg voer voor 5 interessante minuten film, leek ons. En ook een garantie voor veel hilariteit tijdens de voorbereidingen en opnames. Tijdens de bespreking met Bart Kemps en Michiel van Opstal werd onze fantasie verder de hoogte ingejaagd. Dit wordt gaahaaf!
De komende dagen denkt ieder voor zich na over de scenes en situaties die we kunnen creëren. Die bespreken we dan met Bart en Mels.
Ik ga ook eens zoeken naar kunstenaars die dit thema al eens gebruikt hebben. Ik wil ook eens kijken wat er te vinden is over de metro in Tokio, waar de treinstellen zo vol zijn, dat de reizigers er door stewards met handschoenen ingeduwd worden.
Dus alles van tafel en opnieuw ideëen spuien met z'n 4en. Een interessant proces, vooral met Inna, de 2e jaars studente beeldende kunst, die van Russische afkomst is en sinds 10 jaar in Nederland woont. Het leek eerst alle kanten op de te gaan, totdat we ineens een spannend, simpel, uitdagend en vooral uitvoerbaar idee hadden. Object, vertel een verhaal... is de opdracht. Wij beginnen met het verhaal, om daarna het object te bepalen. Ons verhaal gaat over mensen die in de trein of in de bus naast en tegenover elkaar zitten en noodgedwongen lichamelijk contact hebben. De reacties die dat teweeg brengt, de subtiele bewegingen om contact te beperken. Of juist stiekem contact zoeken.
Genoeg voer voor 5 interessante minuten film, leek ons. En ook een garantie voor veel hilariteit tijdens de voorbereidingen en opnames. Tijdens de bespreking met Bart Kemps en Michiel van Opstal werd onze fantasie verder de hoogte ingejaagd. Dit wordt gaahaaf!
De komende dagen denkt ieder voor zich na over de scenes en situaties die we kunnen creëren. Die bespreken we dan met Bart en Mels.
Ik ga ook eens zoeken naar kunstenaars die dit thema al eens gebruikt hebben. Ik wil ook eens kijken wat er te vinden is over de metro in Tokio, waar de treinstellen zo vol zijn, dat de reizigers er door stewards met handschoenen ingeduwd worden.
maandag 11 februari 2008
opdracht techniek licht
Hieronder het resultaat van de opdracht voor het vak techniek licht. Zelfde object, zelfde camera-instellingen, veranderend licht. Diafragma 4.0, focus 42 mm, 200 iso, witbalans daglicht.
Daglicht indirect
Daglicht direct
Daglicht + flits
Halogeen indirect
Flits
Gewone lamp
Kaars
Laptopscherm (lichtblauw)
zondag 10 februari 2008
startblok nummer 3
Afgelopen zaterdag is het startschot gegeven voor blok 3. Ik keek er naar uit: ik merkte dat ik nog meer benieuwd was naar de opdracht, dan de 1e en 2e keer. Waarom? Ik realiseer me dat de opdracht mij de komende weken weer zal omarmen en soms naar de keel zal grijpen. En daarom is het wel van belang wat dat zal zijn.
Het is weer uitdagend geworden, met dank aan Mels en Bart. De opdracht bestaat uit 2 delen: een groepsopdracht en een individuele. De groepsopdracht moet resulteren in een film van 5 minuten. De individuele opdracht in een boek.
De opdracht voor beide delen luidt: "Object, vertel een verhaal..." Uitgangspunt is een zelfgekozen object. Dit object is het uitgangspunt, niet het onderwerp, voor een verhaal. Met mijn groepsleden Anouk en Koos hebben we afgelopen zaterdag al gesproken welke richting we in willen. Een aantal spannende elementen willen we er in ieder geval in verwerken: de verrassing van een Nederlander van buitenlandse, exotische afkomst, die accentloos Nederlands spreekt. Of wel met een accent, maar dan een Rotterdams, Limburgs of Achterhoeks. Met film willen we met dit middel een verhaal vertellen dat gaat over vooroordelen, over basisbehoeften en over cultuurgrens overschreidende zaken. Klinkt misschien een beetje zwaar, maar we willen ons verhaal vertellen aan de hand van een banaal Nederlands onderwerp, zoals afwassen, een lekke band of samen lekker graaien tijdens de Dolle Dagen bij de Bijenkorf.
Het is weer uitdagend geworden, met dank aan Mels en Bart. De opdracht bestaat uit 2 delen: een groepsopdracht en een individuele. De groepsopdracht moet resulteren in een film van 5 minuten. De individuele opdracht in een boek.
De opdracht voor beide delen luidt: "Object, vertel een verhaal..." Uitgangspunt is een zelfgekozen object. Dit object is het uitgangspunt, niet het onderwerp, voor een verhaal. Met mijn groepsleden Anouk en Koos hebben we afgelopen zaterdag al gesproken welke richting we in willen. Een aantal spannende elementen willen we er in ieder geval in verwerken: de verrassing van een Nederlander van buitenlandse, exotische afkomst, die accentloos Nederlands spreekt. Of wel met een accent, maar dan een Rotterdams, Limburgs of Achterhoeks. Met film willen we met dit middel een verhaal vertellen dat gaat over vooroordelen, over basisbehoeften en over cultuurgrens overschreidende zaken. Klinkt misschien een beetje zwaar, maar we willen ons verhaal vertellen aan de hand van een banaal Nederlands onderwerp, zoals afwassen, een lekke band of samen lekker graaien tijdens de Dolle Dagen bij de Bijenkorf.
vrijdag 8 februari 2008
landgenoot carl
In de krant De Standaard stond deze week een artikel over mijn Belgische landgenoot Carl De Keyzer, lid van het Magnum-genootschap. Aanleiding is de tentoonstelling van werk van hem dat te zien is in de nationale bibliotheek van Frankrijk. De tentoonstelling is verdeeld in 3 hoofdstukken: oorlog, macht en historie. Ik citeer: Hij maakte een ijzersterke tentoonstelling die de reis naar Parijs de moeite waard is. De Bibliothèque Nationale is de juiste plek om werk van hem tentoon te stellen: Het is een plaats die beladen is met geschidenis, het is één lange zaal en de nationale bibliotheek beschikt over voldoende geld en kennis om een hoogst verzorgde expositie te bouwen. Michelin zou 3 sterren geven.
De foto's meten 38 bij 117 cm, een formaat dat De Keyzer vaak gebruikt. Het verwijst naar de bekende oorlogspanorama's in de musea van Waterloo, Moskou en Duinkerken. Daar gaat het om spektakel en indruk maken. In de reeks van De Keyzer is het aspect 'spektakel'verdwenen. De foto's geven een verstild beeld. De Keyzer fotografeert zonder voorbedachte rade. Hij laat het oordeel aan de kijker.
De tentoonstelling loopt tot 13 april 2008. Later komt ze ook naar het Smak in Gent, maar wanneer is nog niet bekend.
Ik had al eerder foto's van hem gezien. Na het lezen van deze recensie, heb ik nog verder gezocht op internet. Zijn beelden fascineren en houden de blik van mij als kijker vaak gevangen. Parijs zit er niet in, maar Gent ga ik zeker bezoeken. Ik laat jullie weten wanneer dat het geval is.
woensdag 6 februari 2008
onbekende vrouw
In mijn serie van vrouwen die ik in Katowice gefotografeerd heb, heb ik jullie deze nog niet laten zien. Bij het passeren kon ik dit beeld niet verklaren. Ik zou bijna denken, dat als ik er nu opnieuw heen zou gaan, dat ze misschien wel verdwenen is. Een soort Maria-verschijning. Dat past wel in het katholieke bolwerk.
dog-owice
Ik heb een zooitje foto's op de blog gezet die speciaal gemaakt is voor ieders foto's uit Katowice. De meeste beelden hebben een hoog fun-gehalte. Dat moet ook, want dat had de reis ook. Als ik die foto's bekijk krijg ik weer napret. Veel gelachen en maffe dingen gezien en gedaan. Zomaar, voor de lol, nog even een foto uit Katowice. Je ziet ze overal, maar dit was wel een zeer getalenteerd topmodel.
Abonneren op:
Posts (Atom)
