vraagtekens

Niets is zo mooi als mensen bekijken. En het verhaal bedenken bij die bepaalde persoon op die bepaalde plek op dat ene moment. Wat doe je daar? Waarom kijk je zo? Waar denk je aan? Waar ga je heen?

In Marseille heb ik mezelf weer een flinke dosis toegediend van deze heerlijke geestverruimende bezigheid. Zo ook het verhaal van deze vrouw. Plek: een klein strandje aan de kust bij Marseille. Tijd: zaterdag om 11 uur. Weer: zonnig, maar met een strakke bries, 8 graden. Activiteit: serveren van een volleyball: opgooien, smash, de bal weer ophalen, opgooien, smash, de bal weer ophalen, en zo voort. Niemand die haar gade slaat. Behalve ik.

jump, chica! jump!

Fotograferen is ook verhalen schrijven. Groot of klein. Dit is een van de kleine verhalen die ik schreef in Marseille.

sarko

In Marseille werden we nog getracteerd op een demonstratie van docenten en studenten tegen de plannen van Sarkozy. Bijzonder om te constateren dat je als deelnemer van een demonstratie ineens vogelvrij bent om gefotografeerd te worden. Samen met klasgenoot Daniel werd ik plots vergezeld door een heleboel fotografen, amateurs en professionals. Maar wij maakten uiteraard dankbaar gebruik van deze mogelijkheid. Ik isoleerde enkele deelnemers uit het rumoerig protest.

no picture!

téléphone!

kids

kijk eens om!

jolies nanas (mooie meiden)

beaux mecs (mooie kerels)

le visage de marseille

Een week geleden zat ik nog in Marseille. Samen met nog 32 andere blije types. Het waren 4 zware dagen met veel lopen, regelmatig drinken en onregelmatig slapen. En ik heb ook nog foto's gemaakt. De 1e dag zomaar, om de stad te verkennen. De 2e dag had ik een plan om het gezicht van Marseille vast te leggen door portretten te maken op straat. Met voorbedachte rade, want ik had van thuis een marine-pet meegenomen. Met de bedoeling om passanten op straat te vragen om die op te zetten voor de foto. Mijn twijfels over deze aanpak werden gesterkt door de weinig enthousiaste reactie van enkele klasgenoten.
Dus zonder pet op pad gegaan. Maar het aanspreken van voorbijgangers en vervolgens een portret maken gaf absoluut niet wat ik ervan gehoopt had. Nietszeggende foto's. Dus liet ik dit idee varen.
De volgende dag kwam ik spontaan op een veel beter idee. Met klasgenoten Juul en Indra stelde ik voor om met z'n 3en pontificaal op de stoep te gaan zitten en iedere voorbijganger met onze telelenzen in het gezicht te schieten. Om het bizarre van dit idee nog wat kracht bij te zetten, ben ik 3 opvallende mutsen gaan kopen. Het resultaat was geweldig. Nog nooit heb ik met zoveel gemak en plezier onbekenden gefotografeerd. Dat Marseille een kleurrijke stad is met schitterende mensen, blijkt wel uit de beelden.

zelfportret in vieze spiegelruit

vijf

Waar ik al een beetje voor vreesde is uitgekomen: mijn eerste onvoldoende is binnen. Van beide docenten kreeg ik een 5. Niet leuk natuurlijk. Maar op de dag van de beoordeling merkte ik dat ik niet gespannen was. Ik had mijn beproeving al een paar dagen eerder gehad. Er viel een last van me af toen ik donderdag mijn boekje af had. Dat had ik 2 weken eerder niet gedacht. En ik schaamde me niet voor het eindprodukt. Ik blijf erbij dat ik de foto's geslaagd vind. Maar ik ben het ook eens met het oordeel dat de boodschap van duende niet overkomt. Men vond het jammer dat ik was blijven hangen in de danshoudingen en dat ik niet verder was gaan zoeken en experimenteren. Ook de lay out en fotokeuze van het boekje kon beter.
Helaas was mijn eindsprint niet genoeg om toch nog de eindstreep van een voldoende te halen. Als ik met dit boekje een paar weken eerder was geweest, had ik het kunnen bespreken in de les en had ik met de adviezen er nog een hoop aan kunnen wijzigen. Ik heb zeker geen zure smaak overgehouden aan deze opdracht. Zoals ik al eerder schreef heb ik weer een hoop geleerd, mede door schade en schande. De grootste fout die ik gemaakt heb ten opzichte van het succesvolle vorige kwartaal, is dat ik pas heel erg laat met foto's gekomen ben voor mijn eindprodukt. Dan valt er weinig meer te sturen.
Volgend blok geen fotografie, maar een minor grafische vormgeving. Ben heel benieuwd hoe dat gaat bevallen, hoewel ik liever zou fotograferen. Dat zal ik sowieso blijven doen. Om te beginnen volgende week in Marseille. Daar gaan we met 32 studenten en 1 docent heen om een paar dagen creatief te verdwalen.