vrienden

Om mijn portret-ervaring te vergroten en om een mooi bestand op te bouwen, heb ik me voorgenomen dat iedereen die bij ons op bezoek komt, niet mag vertrekken voordat ik hem of haar geportretteerd heb. Vandaag hadden we de eerste slachtoffers op bezoek, vanuit Zwitserland. Na een gezellige avond, lekker uitslapen (geen les vandaag!) en een heerlijk ontbijt, was een fotosessie een mooie afsluiting van een waardevol bezoek. In mijn geimproviseerde studio op de slaapkamer.

presentatie

Het eerste plan voor de presentatie was een serie van 4x3 foto's: van ieder bedrijf 3 foto's: ouder en kind samen en ieder individueel. Maar ik worstelde vorige week al hoe ik de liggende en staande beelden moest gaan combineren. Tijdens de bespreking vorige week bleek het antwoord eenvoudig: beperk je tot de 4 duo-portretten. Goede ideeën zijn vaak simpel.

Wat nog wel moest gebeuren: goede nabewerking en zorgen voor kwalitatief goede prints van een vaklab. Dat heb ik dus deze week gedaan. De foto van de boomkwekers heb ik als voorbeeldprint gebruikt. Die heb ik op formaat 40x60 laten printen in kleur. Is heel mooi geworden. De andere 3 op 20x30 waren wat minder. De kleurtemperatuur onderling verschilde nog te veel. Daarom heb ik die vandaag nog een keer laten printen bij een ander lab. Gelijk ook alle 4 in zwart-wit om te kijken wat dat oplevert. Morgen kan ik ze ophalen. En dan zaterdag presentatie en beoordeling. Toch wel weer een beetje spannend.

de schoenenwinkel

de slijterij

het restaurant

genoeg onderzoek

De afspraken met de restauranthouder, de schoenenwinkelier en de slijter staan gepland voor vandaag, morgen en komende donderdag. Geen nieuw beeld dus van de afgelopen week. Die tijd heb ik gebruikt voor het maken van de afspraken en vooral voor theoretisch onderzoek.

Daarvoor heb ik me verdiept in het familiebedrijf en dan met name wat er is geschreven over de rol van de diverse personages: de vader, moeder, zoon, dochter en aangetrouwden en hun onderlinge verhoudingen. Best complex allemaal. Het is dan ook niet zo vreemd dat je leest dat een familiebedrijf gemiddeld maar 24 jaar bestaat en dat 1 op de 10 blijft bestaan tot in de 3e generatie. Ook heb ik een inventarisatie gemaakt van de foto's die gebruikt worden als illustratie van het familiebedrijf. Conclusie is dat die met name blijheid (zie onder een voorbeeld) en trots uitstralen, al dan niet geforceerd. Een verdere bestudering van August Sander heeft mijn idee verstrekt dat ik wil gaan voor de formele pose en de objectieve registratie. Maar ik werd gisteren tijdens de les gecorrigeerd door mijn docent en klasgenoten, dat ik wel degelijk vooraf een keuze moet maken welk verhaal van het betreffende duo ik wil laten zien: bijvoorbeeld trots, afhankelijkheid, hulp of last. Terecht punt. Ik ben heel benieuwd hoe het gaat uitpakken; genoeg theorie nu, actie!