maar nu even serieus

Gisteren hadden we competentie assessment. Oftewel: wat heb je de afgelopen periode geleerd, waar wil je naar toe en hoe denk je daar te komen? Bij dit assessment lag de nadruk op de keuze die je als fotograaf moet maken: Wat voor fotograaf wil ik worden? En op welk beroepsgebied wil ik actief zijn?
Van eerdere assessments hadden we inmiddels ervaren dat we door de docenten op een rooster worden gelegd en dat het vuur wel flink wordt opgestookt. Zo ook gisteren. De docenten Karin en Stefanie keken met een zeer kritische bril naar de presentaties. En zij oordeelden opbouwend maar scherp. Voor sommigen even slikken, zo bleek achteraf. Iedereen kreeg wel stof tot nadenken mee naar huis voor in de herfstvakantie.
Maar eigenlijk ook een hele geruststelling: deze studie krijg je niet voor niets. Gelukkig maar. De beroepsorienterende fase is nu afgerond en de beroepsvormende fase is aangebroken. Dat gaan we merken. Het wordt serieuzer, maar laten we niet vergeten dat we het doen omdat we het zo enorm leuk vinden.

vruchtenhagel

Weer een kwartaal succesvol afgerond. Afgelopen zaterdag was de beoordeling. Met de scores 7-7-8 van de 3 docenten was ik heel tevreden. Toen het boekje/katern af was, wist ik ook eigenlijk dat het klopte. Vreemd dat ik dat nu wel aanvoelde en bij eerdere boekjes niet. Weer wat wijzer geworden misschien?
Als titel heb ik (met dank aan Rob) gekozen voor Vruchtenhagel. Prominent aanwezig op de voorlaatste foto in het boekje, op de ontbijttafel van een van de gevonden foto's. Binnenwerekl-buitenwereld was te uitleggerig en deze titel gaf de serie wel iets poetisch en humoristisch mee. Een oer-Hollands produkt, maar je zou het ook kunnen zien als metafoor voor de bonte kleuren van de inwoners van Katendrecht.

preview

Afgelopen zaterdag was de laatste bespreking voor de beoordeling. Ik had nog geen dummie van mijn boekje (katern) gemaakt, omdat ik op donderdag en vrijdag nog nieuwe beelden had laten afdrukken. Maar ik had wel duidelijk voor ogen hoe de opzet zou worden. Een mix van eigen beeld en gevonden beeld. Ze bleken goed te werken samen; de gevonden beelden konden zonder veel moeite gezien worden als kiekjes uit de woning die ik zelf fotografeerde. Hierbij een voorproefje van 2 pagina's. Het selecteren blijft een lastig onderdeel: welke beelden, welke volgorde, welk formaat? Maar ik vind wel dat ik dit kwartaal veel geleerd heb over die vragen.

buitenwereld-binnenwereld

Ik zoek nog naar een goede titel, die het uitgangspunt weergeeft voor mijn beide projecten: de eigen foto's van Katendrecht, die de wereld tonen vanuit de geborgenheid van een woning. Daarnaast de serie gevonden beelden die mij, als buitenstaander, laat binnenkijken in de binnenwereld van een onbekende familie. Binnenwereld-buitenwereld?

Vandaag was ik weer in de woning in Katendrecht waar ik eerder foto's maakte. Het beeld van de omgeving wordt nu duidelijker.

en nog een paar

vooruit, nog een paar dan...

kunst?

waplington in holland

tafels en portretten

combineren

Het verhaal dat je met foto's vertelt, hangt sterk af van de combinaties die je bij elkaar plaatst. Bij de verzameling foto's die ik vond, zaten ook oude zwart-wit foto's.

gevonden!

Een deel van deze opdracht gaat over gevonden fotomateriaal. Voor mij en veel andere klasgenoten een lastig onderdeel, zo bleek afgelopen zaterdag nogmaals. Het gaat over zoeken en vinden van foto's van anderen en dan met name gewone kiekjes. Foto's van alledaagse dingen gemaakt door alledaagse mensen. Maar bij nadere beschouwing toch heel bijzonder.

Ik ben op zoek gegaan naar foto's uit iemand anders dagelijkse leven. En dankzij internet kom je soms heel dicht in andermans leven. Zoeken is lastig en vaak frustrerend, maar de kick van vinden is deste groter.

Kijk maar eens naar wat ik gisteren vond. Deze familie heeft geen naam, geen woonplaats, geen datum. Maar liefst 450 foto's plaatsten zij, onscherp, over- of onderbelicht, bizar gekaderd. Lief en leed wordt gedeeld: geboortes, sinterklaas, verjaardagen, maar ook ziekte en rouw. Ik haalde Nick Waplington's boek 'Living room' al aan een tijd terug. Zijn foto's van Engelse sociale gezinnen zijn volgens mij geinspireerd op de beelden van deze familie. Ik realiseer me wel dat het genre van gevonden fotografie niet voor iedereen even gemakkelijk gewaardeerd wordt. Je moet misschien aan de kunstacademie studeren om hier de waarde van in te zien. Ik was in ieder geval heel tevreden met deze vondst. Onbekende familie, dank je wel.