Het zwarte gat staat voor mij voor een van de grootste vragen die je kunt stellen. Vraag en antwoord, dat is mijn thema voor dit onderwerp. In mijn geestelijke speurtocht kwam ik op het volgende idee. Een simpele aanleiding, en foto uit het trouwalbum van mijn ouders. Prachtig zwart-wit, heel erg sixties. Twee jonge frisse, verliefde mensen. Wisten zij toen wat de toekomst zou brengen? Zeker niet, want ik heb hen nooit kunnen betrappen op enige paranormale gave. Drie kinderen, een huwelijk met ups en downs, na 30 jaar de beslissing om uit elkaar te gaan en dan een nieuwe fase. Dat wisten ze toen nog niet. Het antwoord kunnen we vandaag geven.
Ik wil verder onderzoeken of ik met dit gegeven een interessant verhaal kan vertellen. Met actuele beelden een antwoord geven op vragen van vroeger. Of geven die oude foto's antwoord op vragen van vandaag? The past in the present: de vraag van het verleden, het antwoord in het heden. Of juist andersom? Klinkt best spannend. Nu nog zorgen dat het verhaal klein houd. Het hoeft ook zeker niet dramatisch te worden. De dingen zijn gegaan zoals ze gaan moesten, dat heb ik al lang begrepen. Voor mij is het nu vooral een interessant thema om te onderzoeken.
woensdag 29 april 2009
maandag 27 april 2009
sterrenkunsten
Mijn vader geeft regelmatig cursussen sterrenkunde sinds hij met pensioen is. Daarvoor was hij ruim 40 jaar wiskundeleraar, maar hij had naast wiskunde ook sterrenkunde gestudeerd. Hiermee haalde hij onlangs nog de voorpagina van een locaal huis-aan-huis-blad. De titel van het artikel was 'geestelijke fitness'. Heel interessant, maar waarom moet ik dat kwijt op deze blog? Dat zal ik uitleggen. Als sterrenkundedocent moet hij zeker het nodige kunnen vertellen over het Zwarte Gat, tot nu toe mijn symbool voor Grote Vragen, zoals "waar kom ik vandaan?". Daar kan hij in sterrenkundige zin wellicht geen antwoord op geven, maar biologisch heeft hij daar zeker een antwoord op. Ik ben geboren als eerste kind van mijn ouders. Getrouwd op 3e kerstdag, 27 december. En 10 maanden later, op 29 oktober ben ik geboren. Biologie is nooit mijn sterkste vak geweest, maar bij de eerste eisprong na Het Huwelijk was het waarschijnlijk raak.
zondag 26 april 2009
Hey Lord, don't ask me questions!
Gisteren de nieuwe opdracht ontvangen voor het 4e blok. Altijd spannend en heel leuk. Zoals gewoonlijk is het niet in een enkele zin samen te vatten. Ik zal het kort samenvatten. Titel: The past in the present. Omschrijving: Het zwarte gat. Het onzichtbare zichtbaar maken. Opdracht: Wat zijn jouw associaties bij Het zwarte gat? Je mag bij het sterrekundig verschijnsel blijven, of je associaties verbeelden. Gebruik bestaand beeldmateriaal (van anderen) in combinatie met eigen beelden. Experimenteer met verschillende camera's (analoog, digitaal, telefoon, 6x6, technische camera).
De eerste brainstorm leverde bij mij het volgende op: Het zwarte gat is een van de grote mysteries. Tijd, massa en beweging hebben er geen waarde meer. Dat gaat mijn voorstellingsvermogen te boven. Het zwarte gat staat voor een grote vraag, waar niemand het antwoord op heeft. Voor mij gaat het dus over vraag en antwoord. Over grote vragen, zoals Mieke Telkamp die al stelde: Waarheen, waarvoor? Tijdens mijn toelatingsassessment voor St Joost kregen we ook een opdracht met het Zwarte Gat (populair bij kunstdocenten, blijkbaar). Verstuur een bericht vanuit het zwarte gat naar de aarde. Ik heb toen een klein boekje gemaakt van Mieke Telkamp. Met de boodschap: NU-WEET-IK-HET. Een serie van 4 zelfportretten van Mieke.
Graham Parker and the Rumours. Wie kent die band nog uit de punk-new wave periode, begin jaren 80? Volgens mij hebben ze maar één hit gehad: Hey Lord, don't ask me questions! Een titel die me bij dit onderwerp te binnen schiet.
Andere associaties van mij zijn wetenschap versus geloof, oneindigheid versus nietigheid. Ook het feit dat een gat zijn bestaan ontleent aan het niets zijn, temidden van iets.
Stof tot nadenken genoeg. Uitdagende opdracht, eentje om het jaar in schoonheid mee af te sluiten.
De eerste brainstorm leverde bij mij het volgende op: Het zwarte gat is een van de grote mysteries. Tijd, massa en beweging hebben er geen waarde meer. Dat gaat mijn voorstellingsvermogen te boven. Het zwarte gat staat voor een grote vraag, waar niemand het antwoord op heeft. Voor mij gaat het dus over vraag en antwoord. Over grote vragen, zoals Mieke Telkamp die al stelde: Waarheen, waarvoor? Tijdens mijn toelatingsassessment voor St Joost kregen we ook een opdracht met het Zwarte Gat (populair bij kunstdocenten, blijkbaar). Verstuur een bericht vanuit het zwarte gat naar de aarde. Ik heb toen een klein boekje gemaakt van Mieke Telkamp. Met de boodschap: NU-WEET-IK-HET. Een serie van 4 zelfportretten van Mieke.
Graham Parker and the Rumours. Wie kent die band nog uit de punk-new wave periode, begin jaren 80? Volgens mij hebben ze maar één hit gehad: Hey Lord, don't ask me questions! Een titel die me bij dit onderwerp te binnen schiet.
Andere associaties van mij zijn wetenschap versus geloof, oneindigheid versus nietigheid. Ook het feit dat een gat zijn bestaan ontleent aan het niets zijn, temidden van iets.
Stof tot nadenken genoeg. Uitdagende opdracht, eentje om het jaar in schoonheid mee af te sluiten.
woensdag 22 april 2009
roestvast staal
Bij mijn oude werkgever mocht ik foto's maken voor het financieel jaarverslag van mijn nieuwe werkgever. 
calatrava
Op eerste paasdag naar Luik. Ook om plekken te vinden voor mijn foto's voor het thema 'metaal en industrie'. Maar ook om eindelijk eens het TGV-station te bezoeken. Ontworpen door de fameuze Spaanse architect Calatrava. Het is nog niet af, zoals je kunt zien. Maar wel in gebruik en heel erg gaaf.
competent
Ik ben de laatste tijd niet zo frequent meer met het plaatsen van artikelen op deze blog. Sorry, fans. Maar ik ben te druk geweest met fotograferen en zo. Afgelopen zaterdag had ik competentie assessment en daar heb ik het nodige voor voorbereid. Verder heb ik nogal wat tijd gestoken in de BPV voor het financieel jaarverslag en ben ik nog steeds bezig met de samenstelling van mijn portfolio. Ten slotte heb ik ook nog tijd gezien om foto's te maken voor de lol. Van de steden Genk en Luik.
De uitslag van het competentie assessment was goed: een voldoende en de opmerking dat mijn beroepsvaardigheden op niveau zijn. Hieronder de tekst van mijn analyse van de afgelopen 3 periodes. Op naar het laatste blok. Ik heb er weer keiveel zin in.
---------------------------------------------------------------
Wat heb ik geleerd?
Dit schooljaar bestond uit 2 blokken fotografie/av en 1 blok minor grafisch/ruimtelijk. De behaalde resultaten van de fotografieblokken liepen sterk uiteen. Hieronder heb ik de verschillen naast elkaar gezet.
Blok 5 (Stadhuis Lommel) <<>> Blok 6 (Duende)
- score 7,5 en 8 <<>> - score 5 en 5
- iedere week beeld: veel feedback <<>> - weinig productie: minder feedback
- duidelijk verhaal: <<>> - verhaal lastig te verwoorden:
- rechte lijn vanaf begin <<>> - lijn wijzigt tijdens het proces
- klein onderwerp <<>> - (te) groot verhaal
- praktische uitvoering haalbaar <<>> - praktische uitvoering lastiger
- alleen fotografie <<>> - fotografie en foute videopoging
Conceptvorming was in beide gevallen geen probleem. Ook in technisch opzicht zie ik een verbetering. Allerbelangrijkste les is vanaf het begin en met regelmaat beelden maken om te bespreken.
Het schrijven van de catalogustekst was een verhelderende oefening. Zeker iets om te blijven doen bij volgende opdrachten.
Minor (samenwerkingsproject)
Score 8.
De belangrijkste lessen van dit blok:
- Jezelf weer een beginneling voelen, een frisse blik, niet gehinderd door ervaring. Opent verrassende mogelijkheden. Met diezelfde blik wil ik mijn fotografie opdrachten in de toekomst bekijken.
- Sparren met anderen is cruciaal: brainstormen, eigen idee verdedigen, feedback geven en krijgen
Hoe kan ik verder verbeteren?
- Technische kennis verder verbeteren. De technische fotovakken hebben mij zichtbaar vooruit geholpen. Daardoor ben ik kritischer en zorgvuldiger geworden in de keuze van licht, scherptediepte, kader etc. Maar dat kan nog veel beter.
- Een middel vinden tegen mijn video-allergie.
- Bovenal wil ik een eigen identiteit vinden als fotograaf. Via anderen leren van mijn eigen werk: Door veel te kijken naar werk van anderen wil ik mijn positie bepalen t.o.v. die anderen.
Wat is mijn ambitie?
- blijven leren van successen en fouten
- blijven leren van medestudenten, docenten en andere professionele fotografen
- fotograferen omdat ik er lol en voldoening uit haal, niet omdat ik het moet
- continuïteit in kwaliteit
De uitslag van het competentie assessment was goed: een voldoende en de opmerking dat mijn beroepsvaardigheden op niveau zijn. Hieronder de tekst van mijn analyse van de afgelopen 3 periodes. Op naar het laatste blok. Ik heb er weer keiveel zin in.
---------------------------------------------------------------
Wat heb ik geleerd?
Dit schooljaar bestond uit 2 blokken fotografie/av en 1 blok minor grafisch/ruimtelijk. De behaalde resultaten van de fotografieblokken liepen sterk uiteen. Hieronder heb ik de verschillen naast elkaar gezet.
Blok 5 (Stadhuis Lommel) <<>> Blok 6 (Duende)
- score 7,5 en 8 <<>> - score 5 en 5
- iedere week beeld: veel feedback <<>> - weinig productie: minder feedback
- duidelijk verhaal: <<>> - verhaal lastig te verwoorden:
- rechte lijn vanaf begin <<>> - lijn wijzigt tijdens het proces
- klein onderwerp <<>> - (te) groot verhaal
- praktische uitvoering haalbaar <<>> - praktische uitvoering lastiger
- alleen fotografie <<>> - fotografie en foute videopoging
Conceptvorming was in beide gevallen geen probleem. Ook in technisch opzicht zie ik een verbetering. Allerbelangrijkste les is vanaf het begin en met regelmaat beelden maken om te bespreken.
Het schrijven van de catalogustekst was een verhelderende oefening. Zeker iets om te blijven doen bij volgende opdrachten.
Minor (samenwerkingsproject)
Score 8.
De belangrijkste lessen van dit blok:
- Jezelf weer een beginneling voelen, een frisse blik, niet gehinderd door ervaring. Opent verrassende mogelijkheden. Met diezelfde blik wil ik mijn fotografie opdrachten in de toekomst bekijken.
- Sparren met anderen is cruciaal: brainstormen, eigen idee verdedigen, feedback geven en krijgen
Hoe kan ik verder verbeteren?
- Technische kennis verder verbeteren. De technische fotovakken hebben mij zichtbaar vooruit geholpen. Daardoor ben ik kritischer en zorgvuldiger geworden in de keuze van licht, scherptediepte, kader etc. Maar dat kan nog veel beter.
- Een middel vinden tegen mijn video-allergie.
- Bovenal wil ik een eigen identiteit vinden als fotograaf. Via anderen leren van mijn eigen werk: Door veel te kijken naar werk van anderen wil ik mijn positie bepalen t.o.v. die anderen.
Wat is mijn ambitie?
- blijven leren van successen en fouten
- blijven leren van medestudenten, docenten en andere professionele fotografen
- fotograferen omdat ik er lol en voldoening uit haal, niet omdat ik het moet
- continuïteit in kwaliteit
zaterdag 4 april 2009
kempenland
Vandaag heb ik foto's gemaakt van een landschap dat ik inmiddels heel goed ken. Sinds 1993 wonen we in de Kempen. Ik voel me heel erg thuis in deze steek. Alles is nu nog kaal en grauw. Maar dat verandert de komende dagen in rap tempo. De zon had vandaag moeite om door de mist heen te komen. Misschien een beetje een romantisch clichébeeld, maar voor mij een plaat die ik al lang vast wil leggen. Voor mij is het meer dan een grauw en saai beeld. De subtiele, nauwelijks waarneembare activiteit om door te breken als groen en vruchtbaar landschap.
de bus, de bus!
Een tijd geleden heb ik hier al geschreven dat ik bezig ben met een lange termijn project: bushokjes. Tijdens mijn jacht van vandaag heb ik er 9 geschoten, die ik al jaren op het oog had. Er zitten zeker een paar mooie bij voor de verzameling. En ik vrees dat er ook bij zijn, die wel eens op heel korte termijn vervangen zouden kunnen worden door een saai, glanzend, nieuw exemplaar. 
ach't is leuk
Zeker: een acht is leuk. Heel leuk. Het was dan wel niet voor een fotografievak, maar het telt net zo hard mee. Vandaag was beoordeling en met dit cijfer konden we thuis komen. Samen met klasgenoot Maarten hadden we afgelopen donderdag de laatste hand gelegd aan onze maquette. Daarna in de weer om te experimenteren met het licht voor de foto's. Het resultaat zal ik binnenkort laten zien. Een lekker glamour sfeertje, met veel zilver en kleurenlampen. We waren allebei tevreden en blijkbaar de docenten ook.
Zelf had ik nog geëxperimenteerd met een andere maquette met licht en kleur. Hierbij wat resultaten, een stuk minder spannend dan de foto's van de eat&meet-ruimte. 
Abonneren op:
Posts (Atom)
