maandag 28 april 2008
zaterdag 26 april
Met Bart en Indra heb ik mijn idee en foto's besproken. Bart adviseerde me om licht en donker als uitgangspunt van de vorm los te laten, omdat het heel lastig is om vanuit de vorm te vertrekken en niet vanuit het verhaal dat ik wil vertellen. Het idee van licht en donker als subjectieve bril vond ik zelf ook al te breed, te zwaar. Dus dat laat ik ook varen. Bart adviseerde me om dicht bij mijn eigen emoties te blijven met het fotografereren. Juist die kleine details die mij verwonderen, fascineren of ontroeren. De foto die ik gemaakt heb op 21 april (bureau met stoel) sprak zowel Bart als Indra het meest aan.
Ik had de laatste dagen het idee dat ik mijn leidraad kwijt was, maar dit zet mij weer op de rails. Gelukkig.
Ik had de laatste dagen het idee dat ik mijn leidraad kwijt was, maar dit zet mij weer op de rails. Gelukkig.
vrijdag 25 april 2008
licht en donker
Voor mijn gevoel ben ik momenteel beelden aan het verzamelen, zonder dat ik een doel of verhaal heb. Dagboek van het geluk was het eerst, daarna het advies de minder gelukkige momenten ook vast te leggen. Die momenten zijn er uiteraard ook regelmatig, maar ik heb ik die niet echt kunnen vatten.
Wel ben ik bezig met de beperkingen van de camera: lichte of juist donkere omstandigheden of sterke contrasten. De beelden van donderdag 24 april zijn daar een voorbeeld van. Alleen ontbreekt nog een verhaal of inhoudelijk motief.
Een idee dat ik gisteren kreeg: Iedere mens heeft zijn eigen kijk op de wereld. Het is één en dezelfde wereld, maar hoe een individu hem ziet, hangt af van de manier waarop je kijkt; de roze of donkere bril die je op hebt. Ik wil onderzoeken of ik hiermee iets kan doen, in combinatie met de vorm van lichte en donkere beelden. Kan een zonnige dag toch grauw overkomen? Of juist andersom; ziet dat druilerige landschap er juist vrolijk uit? Ik zal dit idee zaterdag eens toetsen bij mijn medestudenten en docenten.
Wel ben ik bezig met de beperkingen van de camera: lichte of juist donkere omstandigheden of sterke contrasten. De beelden van donderdag 24 april zijn daar een voorbeeld van. Alleen ontbreekt nog een verhaal of inhoudelijk motief.
Een idee dat ik gisteren kreeg: Iedere mens heeft zijn eigen kijk op de wereld. Het is één en dezelfde wereld, maar hoe een individu hem ziet, hangt af van de manier waarop je kijkt; de roze of donkere bril die je op hebt. Ik wil onderzoeken of ik hiermee iets kan doen, in combinatie met de vorm van lichte en donkere beelden. Kan een zonnige dag toch grauw overkomen? Of juist andersom; ziet dat druilerige landschap er juist vrolijk uit? Ik zal dit idee zaterdag eens toetsen bij mijn medestudenten en docenten.
donderdag 24 april 2008
schitterend
Dinsdag ben ik mee geweest met een goede vriend van mij, die drummer is. Hij moest optreden en ik heb het hele circus meegemaakt: opbouw, soundcheck, eten in de artiestenlounge, optreden en ten slotte het afbreken en een afzakkertje in de kleedkamer. Het was een geweldige avond, zeker omdat ik ook foto's mocht maken. Met de schouwburgverantwoordelijke was afgestemd dat ik tijdens de show met mijn camera zou rondsluipen. Ik kreeg alle ruimte, maar achteraf bleek dat ik daarin nog te bescheiden ben geweest. Zonder probleem had ik nog dichterbij kunnen komen. Een hele gave ervaring.Ik heb aan de band nog geen toestemming gevraagd om de foto's ook voor mijn weblog te gebruiken. Daarom even deze anonieme voorpublicatie van een zangeres: schitterend om te horen en om te zien.
dinsdag 22 april 2008
veel geleerd
Het was een enerverende lesdag afgelopen zaterdag. We begonnen de ochtend met een relaxed filmpje... niet dus: een verzameling enorme heftige beelden. Tarnation, een film van Jonathan Caouette is een zeer persoonlijk en indringend zelfportret waarin je de maker ziet opgroeien. De meeste beelden heeft hij zelf gemaakt. Vanaf zijn 11e jaar maakte al hij video-confessions. In het begin van de film stoorde ik me aan de beelden, het verhaal en het geluid. Ik vond het verschrikkelijk om naar te kijken. Halverwege keerde mijn visie, toen ik begreep dat dit de enige manier is voor hem om zijn verhaal te vertellen. Een verhaal over een leven dat je je vijanden niet toewenst. Maar hij heeft inmiddels een goede balans gevonden.Afijn, na deze frisse start een volgende interessante ervaring: mijn eerste duik in de doka-wereld. Het was geweldig! Ik had onlangs gelezen dat het eigenlijk in de opvoeding van ieder kind thuishoort om ooit je eigen foto's te ontwikkelen en afdrukken. Ik ben het hier helemaal mee eens. Een mooi wonder, zeker voor iemand die intensief met fotografie bezig is. Bizar dat ik dit nooit eerder gedaan had. Maar er waren er meer zoals ik. Iedereen heeft zich goed vermaakt, onder de bezielende leiding van Don.
Ten slotte heb ik mijn foto's en dagboek van de afgelopen week met Michiel en met Karin besproken. Ik maakte ook nog de bespreking mee van 4 klasgenoten. Nadien concludeerde ik met Karin en Michiel dat het bijna een soort psychologisch consult is. Iedereen legt met zijn dagboek zijn persoonlijke situatie en worstelingen op tafel. Heel bijzonder.
De opmerking van Michiel over mijn idee van het dagboek van geluk was dat beelden van geluk over het algemeen saai zijn. Ellende is nou eenmaal fotogenieker. Tja, daar kan ik me wel iets bij voorstellen. Maar ik heb geen zin een dagboek van ellende te maken. De tip die ik kreeg was om ook de mindere momenten van de dag vast te leggen. Die zouden juist de mooie momenten kunnen versterken. Dat spreekt mij wel aan.
Een aantal foto's die ik tot nu toe gemaakt heb met mijn telefoon vond Karin wel een goede serie vormen. Zei adviseerde mij om de nadelen van de eenvoudige camera uit te buiten: hij heeft moeite met sterk licht en donker. De kwaliteit wordt dan sterk verminderd, wat interessante beelden op kan leveren. Daar ga ik verder mee experimenteren.
Ik ben overigens wel gaan twijfelen over mijn idee tot nu toe. Ik heb ook overwogen om te switchen van dagboek-onderwerp; misschien een dagboek van een buurtkroeg, of een ander persoon dan mijzelf? Voorlopig ga ik verder op de ingeslagen weg, met de tips in mijn achterhoofd. Twijfel hoort er nu eenmaal bij, zo weet ik inmiddels.
vrijdag 18 april 2008
woensdag 16 april 2008
puzzelstukjes
Langzaam aan begint mijn idee voor het dagboek meer vorm te krijgen. Ik wil zeker het thema van dagboek van geluk verder uitwerken. Overigens is dit nog een werktitel. De beelden die ik voor dat boek wil maken moeten niet te voor de hand liggend zijn, zoals een zonsondergang of een moedereend die de weg oversteekt met haar kleintjes. De beelden moeten bij de kijker vragen oproepen: Waarom is dit zijn moment van geluk? Wat betekent dit moment voor de maker? Wat voelde hij, wat deed hij?
maandag 14 april 2008
lief plakboek...
Na een week dagboek was het zaterdag het moment om met docenten en klasgenoten de balans op te maken. In een groep van de halve klas samen met Karin heb ik mijn plakboek en blogfoto's bekeken. Mijn plakboek, waarin ik een krantefoto van de dag plak en voorzie van mijn eigen commentaar met daarbij gedachten of gebeurtenissen van die dag, is een goede vorm, volgens Karin.
Met mijn foto's weet ik nog niet welke kant ik op wil. De gedachte van 'dagboek van geluk' wordt wel steeds sterker. Ook dat idee werd goed ontvangen. Ik probeer altijd al te genieten van kleine dingen en bewust te zijn van de wereld om me heen. Mooie momenten opslaan in je hoofd. Maar nu kan ik dat doen in mijn camera. Interessant plan, al zeg ik het zelf. Als het ook nog interessante beelden oplevert, dan gaat het de goede kant op. Karin adviseerde me op die momenten vast te leggen vanuit mijn eigen perspectief naar hetgeen ik waarneem. Dus niet de foto van mijn vieze groene vingers, maar van de tuin die ik net onder handen heb genomen. Eens kijken wat dat voor beelden geeft. Een foto van een tuin?
Gisteren ben ik naar het fotomuseum in Antwerpen geweest. Een tentoonstelling van Patrick De Spiegelaere, een persfotograaf die vorig jaar plots overleden is. Mooie pure beelden. Ook was er een 2e tentoonsteling 'Face On' met 24 portretten van bekende fotografen, waaraan honderden amateur-portretten zijn toegevoegd. Teveel beelden voor mij. Ik kwam er nog wel een bekende tegen: de zwerver uit Katowice van klasgenote Juul.
Met de adviezen van zaterdag in mijn achterhoofd heb ik foto's gemaakt. Momenten van geluk. Dat zijn voor mij in de eerste plaats momenten met mensen waar ik om geef. Maar ook mooie beelden, waar ik in mijn hoofd een foto van maak. En soms met mijn camera. Dat is dan een gelukverhogende factor. De foto van de 2 meisjes, eentje met een gele deken, die aan het spelen waren op een plein is zo'n moment.
Met mijn foto's weet ik nog niet welke kant ik op wil. De gedachte van 'dagboek van geluk' wordt wel steeds sterker. Ook dat idee werd goed ontvangen. Ik probeer altijd al te genieten van kleine dingen en bewust te zijn van de wereld om me heen. Mooie momenten opslaan in je hoofd. Maar nu kan ik dat doen in mijn camera. Interessant plan, al zeg ik het zelf. Als het ook nog interessante beelden oplevert, dan gaat het de goede kant op. Karin adviseerde me op die momenten vast te leggen vanuit mijn eigen perspectief naar hetgeen ik waarneem. Dus niet de foto van mijn vieze groene vingers, maar van de tuin die ik net onder handen heb genomen. Eens kijken wat dat voor beelden geeft. Een foto van een tuin?
Gisteren ben ik naar het fotomuseum in Antwerpen geweest. Een tentoonstelling van Patrick De Spiegelaere, een persfotograaf die vorig jaar plots overleden is. Mooie pure beelden. Ook was er een 2e tentoonsteling 'Face On' met 24 portretten van bekende fotografen, waaraan honderden amateur-portretten zijn toegevoegd. Teveel beelden voor mij. Ik kwam er nog wel een bekende tegen: de zwerver uit Katowice van klasgenote Juul.
Met de adviezen van zaterdag in mijn achterhoofd heb ik foto's gemaakt. Momenten van geluk. Dat zijn voor mij in de eerste plaats momenten met mensen waar ik om geef. Maar ook mooie beelden, waar ik in mijn hoofd een foto van maak. En soms met mijn camera. Dat is dan een gelukverhogende factor. De foto van de 2 meisjes, eentje met een gele deken, die aan het spelen waren op een plein is zo'n moment.
donderdag 10 april 2008
eerste stapjes
Ik heb een blanco plakboek gekocht bij de Hema. Daarin ben ik begonnen een dagboek bij te houden. Iedere dag een foto uit de krant die ik als beeld van de dag heb geselecteerd, met daarbij een kort verhaaltje over mijn aanknopingspunt met die foto en wat mij op die dag getroffen heeft. Ik vind het lastig om een vorm te geven aan deze opdracht. Wortd het mijn dagboek of dat van iemand anders? Ik weet het nog niet. Ik laat het ontstaan.
Ik heb bewust gekozen voor een plakboek en mijn blog tot nu toe onberoerd gelaten. De voornaamste reden is dat ik op dit moment niet met de rest van de wwwereld wil delen wat mij bezig houdt. Net heb ik de blogs van mijn medestudenten gelezen. De verhalen van Fren en met name Indra raakten mij vanwege hun intimiteit en kwetsbaarheid. Ik zou dat ook wel willen, maar nu even niet.
Ik blijf voorlopig mijn plakboek bijhouden en zal op mijn blog de foto's plaatsen die ik op die dag gemaakt heb met mijn 2 MP telefooncamera.
Ik heb bewust gekozen voor een plakboek en mijn blog tot nu toe onberoerd gelaten. De voornaamste reden is dat ik op dit moment niet met de rest van de wwwereld wil delen wat mij bezig houdt. Net heb ik de blogs van mijn medestudenten gelezen. De verhalen van Fren en met name Indra raakten mij vanwege hun intimiteit en kwetsbaarheid. Ik zou dat ook wel willen, maar nu even niet.
Ik blijf voorlopig mijn plakboek bijhouden en zal op mijn blog de foto's plaatsen die ik op die dag gemaakt heb met mijn 2 MP telefooncamera.
maandag 7 april 2008
mijn dagboek
Sinds zaterdag heb ik de nieuwe opdracht in mijn hoofd. Ik heb inmiddels al een paar ideëen voor de vorm en de inhoud. Ik ben begonnen!
Toevallig had ik vorige week een nieuwe telefoon aangeschaft bij een nieuw abonnement, waar ook een camera (2 megapixel, met flitsje) op zit. Leuk speeltje dat mij nu heel goed van pas komt. Op die manier heb ik altijd een camera bij me. Ik heb besloten dat ik de foto's voor deze opdracht met die camera ga maken. Dat betekent uiteraard beperkte kwaliteit en minder mogelijkheden. Maar tegelijk biedt het ook een andere manier van kijken. Want dat is een van de dingen die ik mezelf mee wil geven in deze opdracht: proberen anders te kijken dan ik tot nu toe gedaan heb.
Wat de inhoud betreft heb ik een paar aanknopingspunten bedacht. Een intiem eigen dagboek ga ik niet delen met de rest van de wereld. Dat is ook niet interessant voor een willekeurige lezer, behalve misschien voor enkele intimi.
Losse gedachten:
openbaar versus intiem: Beelden tonen de (openbare) oppervlakte, maar met een sleutel of code kan de kijker komen tot de (intiemere) diepte. Maar dan is de vraag of het dagboek zonder de code interessant is?
thema-dagboek: vreugde/piek/dal-momenten van de dag weergeven. "De ... van de dag": raarste, mooiste of primeur. Of de ontmoeting of persoon van de dag.
Genoeg stof tot nadenken. Maar we zijn al begonnen, dus beelden en aantekeningen maken , van waaruit een verhaal moet groeien de komende periode.
Toevallig had ik vorige week een nieuwe telefoon aangeschaft bij een nieuw abonnement, waar ook een camera (2 megapixel, met flitsje) op zit. Leuk speeltje dat mij nu heel goed van pas komt. Op die manier heb ik altijd een camera bij me. Ik heb besloten dat ik de foto's voor deze opdracht met die camera ga maken. Dat betekent uiteraard beperkte kwaliteit en minder mogelijkheden. Maar tegelijk biedt het ook een andere manier van kijken. Want dat is een van de dingen die ik mezelf mee wil geven in deze opdracht: proberen anders te kijken dan ik tot nu toe gedaan heb.
Wat de inhoud betreft heb ik een paar aanknopingspunten bedacht. Een intiem eigen dagboek ga ik niet delen met de rest van de wereld. Dat is ook niet interessant voor een willekeurige lezer, behalve misschien voor enkele intimi.
Losse gedachten:
openbaar versus intiem: Beelden tonen de (openbare) oppervlakte, maar met een sleutel of code kan de kijker komen tot de (intiemere) diepte. Maar dan is de vraag of het dagboek zonder de code interessant is?
thema-dagboek: vreugde/piek/dal-momenten van de dag weergeven. "De ... van de dag": raarste, mooiste of primeur. Of de ontmoeting of persoon van de dag.
Genoeg stof tot nadenken. Maar we zijn al begonnen, dus beelden en aantekeningen maken , van waaruit een verhaal moet groeien de komende periode.
nieuwe opdracht: dagboek
Blok 4 is gestart. Afgelopen zaterdag is de aftrap gegeven voor het laatste kwartaal met een nieuwe opdracht. Die luidt paradoxaal: "Houd een openbaar dagboek bij."
Enkele citaten uit de opdrachtomschrijving: We rekken het begrip dagboek op: je mag een authentiek (klein) verhaal vertellen over je eigen leven, maar ook hyper gemanipuleerd, je eigen persoon aandikken, transformeren. Dagboek van je kat, Balkenende of Iggy Pop. Maak een spannende selectie. Laat het de kwaliteit van een plat egodocument overstijgen. Centrale vraag: wat wil je wel en niet presenteren aan de buitenwereld? Laat tot uiting komen wat jouw rol (positie) is in het verhaal.
Tijdens de eindbeoordeling moeten we een multimediaal dagboek (met foto's en filmfragmenten) presenteren. De bedoeling is dat je het raakvlak tussen film en fotografie in één opdracht onderzoekt: wat zijn de specifieke kwaliteiten van de beide media, wat zijn de overeenkomsten?
Een mooie kluif, denk ik.
Docente Karin Krijgsman vormt samen met Michiel van Opstal de begeleiding van deze opdracht. Ter illustratie van de opdracht presenteerde zij ons werk dat zij gemaakt heeft, waarbij het dagboek raakvlakken heeft. Onder meer het verhaal van Angelique een vrouw van haar eigen leeftijd, die zij gedurende een lange periode gevolgd heeft. Haar omgeving verschilt echter heel sterk van die van de fotografe: Angelique leeft in een volksbuurt en heeft 2 kinderen van verschillende vaders. Aangaan en verbreken van relaties en daarmee gepaard gaande verhuizingen bepalen haar verhaal, dat zeker niet overloopt van geluk.
We zagen ook een film van Linda-Maria Birbeck, een Nederlandse fotografe. De film heet Bijou Angel. Je moet zeker even kijken op http://nl.youtube.com/watch?v=3ssli1dO3qw. De muziek is heel mooi, maar maakt het naar mijn mening wel wat zwaar. De beelden zijn erg sterk.
Enkele citaten uit de opdrachtomschrijving: We rekken het begrip dagboek op: je mag een authentiek (klein) verhaal vertellen over je eigen leven, maar ook hyper gemanipuleerd, je eigen persoon aandikken, transformeren. Dagboek van je kat, Balkenende of Iggy Pop. Maak een spannende selectie. Laat het de kwaliteit van een plat egodocument overstijgen. Centrale vraag: wat wil je wel en niet presenteren aan de buitenwereld? Laat tot uiting komen wat jouw rol (positie) is in het verhaal.
Tijdens de eindbeoordeling moeten we een multimediaal dagboek (met foto's en filmfragmenten) presenteren. De bedoeling is dat je het raakvlak tussen film en fotografie in één opdracht onderzoekt: wat zijn de specifieke kwaliteiten van de beide media, wat zijn de overeenkomsten?
Een mooie kluif, denk ik.
Docente Karin Krijgsman vormt samen met Michiel van Opstal de begeleiding van deze opdracht. Ter illustratie van de opdracht presenteerde zij ons werk dat zij gemaakt heeft, waarbij het dagboek raakvlakken heeft. Onder meer het verhaal van Angelique een vrouw van haar eigen leeftijd, die zij gedurende een lange periode gevolgd heeft. Haar omgeving verschilt echter heel sterk van die van de fotografe: Angelique leeft in een volksbuurt en heeft 2 kinderen van verschillende vaders. Aangaan en verbreken van relaties en daarmee gepaard gaande verhuizingen bepalen haar verhaal, dat zeker niet overloopt van geluk.
We zagen ook een film van Linda-Maria Birbeck, een Nederlandse fotografe. De film heet Bijou Angel. Je moet zeker even kijken op http://nl.youtube.com/watch?v=3ssli1dO3qw. De muziek is heel mooi, maar maakt het naar mijn mening wel wat zwaar. De beelden zijn erg sterk.
Abonneren op:
Posts (Atom)
