jonge sla

Rutger Kopland, een dichter waar ik kennis mee maakte op de middelbare school tijdens de lessen Nederlands, heeft ooit een ontroerend gedicht geschreven, genaamd jonge sla. Er is me weinig poezie bijgebleven, maar deze heb ik altijd onthouden. Komt ie.

Jonge sla

Alles kan ik verdragen

het verdorren van bonen

stervende bloemen, het hoekje

aardappelen, kan ik met droge ogen

zien rooien, daar ben ik

werkelijk hard in.

Maar jonge sla in september,

net geplant, slap nog,

in vochtige bedjes, nee.

Als ik naar deze foto kijk, dan moet ik denken aan Kopland. Hoe kan je in godsnaam zo elegant een bananenschil vasthouden?

just another dull day at the office?

Zomaar een dag op kantoor. De ramenwasser kwam langs, het was secretaressedag. Hoezo saai?

even tussendoor

Bijna alle fotografie die niets met mijn afstuderen te maken heeft, schuif ik door. Na juni heb ik daar weer tijd voor. Maar deze opdracht heb ik tussendoor gedaan, tijdens werktijd gelukkig. In een hele korte tijd moest ik zo'n 60 collega's fotograferen. Een soort speed daten voor de lens. Niet alle foto's zijn daardoor even geslaagd. Het was met name stoeien met licht op al die verschillende locaties: magazijnen en kantoren met veel verschillende soorten licht. Deze foto van een collega in zijn vrachtwagencabine was ook niet goed belicht voor de serie, maar pakte wel heel mooi uit.

tono stano

Afgelopen week was ik in Antwerpen bij een grafisch ontwerper om te praten over mijn boek. Hij was bezig met een boek voor een Tono Stano, een van de grootste Tsjechische fotografen van dit moment. Stano werkt alleen in zwart-wit en maakt veelal naakten en portretten. Dit portret maakte hij van Scarlett Johansson in 2001. Een heel bijzonder portret van een vrouw waar al ontelbare beelden van bestaan. De film "Lost in translation" waar zij samen met Bill Murray de hoofdrol speelt, is overigens nog steeds een van mijn favorieten. Foto (c) Tono Stano

lenteruggen

De lente zit in de lucht. Deze 2 ruggen moest ik gewoon nog even aan de serie toevoegen.

getikt

Vandaag voor de 4e keer met de kapstokken aan het slepen geweest. Het was nodig, omdat bij het printen de kwaliteit van de 3e versie niet perfect bleek. Dus niks Photoshop, gewoon opnieuw gedaan.

Verklaarden mijn collega's mij de vorige keer al voor gek. Vandaag kregen zij die twijfelden de bevestiging; hij is echt getikt. En hij fotografeert ook nog de klok, vanaf een keukentrap... Mooi toch?

brandstof

verbazing

Mijn collega's hebben inmiddels de concept-boekjes gezien die ik gemaakt heb. Vol verbazing over mijn blik op het dagelijks leven, maar over het algemeen wel met bewondering. Leuk om de reacties te zien. En ze begrijpen nu ook beter waar ik mee bezig ben, als ik weer eens op mijn knieën voor een prullebak, kopieerapparaat of kapstok zit. En ik, ik blijf me vooral veel verbazen. Heerlijk.

hoofdrolspeler

In het toneelspel van het kantoorleven speelt iedere deelnemer zijn eigen rol. Maar de hoofdrol in mijn verhaal wordt zonder twijfel opgeëist door deze ene collega. Hierbij het begin van een serie.