filmvrees

Deze vakantie heb ik paar dingen op mijn huiswerk-lijstje staan: presentatie van 12 januari voorbereiden, paper voor kunstgeschiedenis maken en 2 filmpjes maken. Ik heb een paar weken terug besloten een videocamera aan te schaffen. Ik merkte dat ik geen meter vooruit kwam met de film-opdrachten. Wat miste ik? Een video-camera (best handig als je wil gaan filmen). Uiteraard kan je die lenen van school of van vrienden. Maar dat kwam er al een paar weken niet van.

Met de aankoop van een Canon MD101 heb ik alle praktische belemmeringen weggehaald om te gaan filmen. Het is een investering van 250 euro bij de Media Markt. Beste koop volgens kenners (medestudenten). Ik moet bekennen dat ik nog niet echt een band heb met dat apparaat. Het heeft een hoog plastic-gehalte. Niet te vergelijken met de foto-camera's van Canon. Het lijkt wel of ik steeds excuses zoek om niet te gaan filmen. Vandaag, 3e kerstdag (de huwelijksdag van mijn ouders, 45 jaar geleden, ze hebben 31 jaar lief en leed met elkaar gedeeld en zijn nu al 14 jaar gelukkig zonder elkaar) had ik geen sociale of huiselijke verplichtingen. Dus stond vandaag FILMEN! op het programma.

Het resultaat is dat ik het apparaat nu weer iets beter ken, maar om te zeggen dat ik iets verder ben gekomen met mijn privacy-film, nee. Ik weet al wel hoe het er uit moet gaan zien. Tikje mysterieus, een, twee of maximaal drie lange shots. Close ups van een anonieme vrouw, waarbij het laatste shot laat zien hoe haar hand(en) in haar tas verdwijnt. Het thema, de handtas van een vrouw is een domein van privacy, wil ik op een intieme, sensuele manier weergeven.

Ik was tot voor kort wat gefrustreerd door mijn filmangst. Maar door het nu neer te schrijven, voelt het al heel anders aan. Vandaag was weer een nuttige dag in mijn filmcarrière. Lekker!