het leven van een foto

Vorige week is hij overleden, de oude man op deze foto. Hij is 95 jaar geworden. Naast hem staat zijn zoon, mijn zwager. De foto maakte ik bijna 2 jaar terug voor mijn studie, waarbij ik een serie portretten maakte van ondernemers bij wie de bejaarde vader of moeder nog meewerkt in het familiebedrijf. De verhouding tussen kind en ouder fascineerde mij. Want werkten die senioren nog mee uit betrokkenheid of bemoeizucht?
Voor de beoordeling van de opdracht, had ik een afdruk gemaakt van deze foto, formaat 30x45 cm, opgeplakt op foamboard. Nadien heb ik die afdruk aan mijn zwager gegeven, maar ik vroeg me af of hij er iets aan zou hebben. De relatie met zijn vader was namelijk niet gemakkelijk, om het zo uit te drukken. Zeker was dat de foto niet in de huiskamer aan de muur zou komen hangen.
Ik was daarom verrast afgelopen zaterdag de foto terug te zien tijdens de uitvaartmis, waar hij een ereplaats had gekregen. Ook tijdens de koffietafel nadien stond hij er, met een kaarsje erbij. Zoals wel een meer gebeurt, waren er tijdens de laatste maanden zaken uitgesproken, waardoor de relatie tussen vader en zoon een positieve verandering had ondergaan. Hierdoor had de foto ineens een andere – zelfs grote - waarde gekregen.