voorbeeld

Mijn vorige bericht wil ik alvast illustreren met een voorbeeld. De maker van de foto is de Belgische fotograaf Michiel Hendryckx. De foto komt uit zijn boek "Het mooiste licht is tegenlicht" (2007). Dit is de tekst die er bij staat en die voor mij veel toevoegt.

"Dirk Bogarde was een begenadigd acteur en schrijver. Hij is vooral bekend van Luchino Visconti's Death in Venice. Zelf wil ik me hem vooral herinneren als Barnett, de sinistere huisknecht in The Servant van Joseph Losey.

Het is 1994, we zijn in Londen. We hebben met de oude man een afspraak in de kantoren van Penguin Books. Het zesde deel van Bogarde's autobiografie is net verschenen. In A short walk from Harrod's schrijft hij over de dood van zijn vriend en hoe hij vanuit Zuid-Frankrijk terug in Engeland komt wonen.

Bogarde is eerst wat achterdochtig, maar ook gevleid als hij hoort dat we speciaal voor hem naar Londen zijn gekomen. Op het einde van het gesprek verontschuldigt hij zich voor de koele ontvangst. Als ik hem vraag om te poseren, gebeurt iets merkwaardigs. De toon was tijdens het interview luchtig, op de rand van het lacherige. Net als in zijn boeken slaagt Bogarde erin nooit zwaar op de hand te worden. Als hij in de camera kijkt, wordt het anders. Zijn ogen worden vochtig en hij verzinkt in een tristesse die bij hem zal blijven tot we afscheid nemen." foto en tekst (c) Michiel Hendryckx