familieportret

Ik geloof sterk dat alle zaken uiteindelijk op zijn plek terecht komen. Dat is nu ook weer bevestigd. Na mijn radicale ommezwaai van abstract landschap naar portret, had ik toch even moeite om de juiste vervolgstap te vinden. Eerst een onderzoek naar hetgeen ik zoek in mijn eigen portretten uit het verleden en in de portretten van andere fotografen die ik bewonder. Interessante oefening, maar het leverde geen concreet idee op.

Zondag hadden we een verjaardagsfeest bij de zus van mijn vriendin. De dag voordien viel alles op zijn plaats: mijn idee voor het afstuderen volgend jaar is met ensceneren de grens opzoeken tussen geloofwaardig en gespeeld. Als voorbereiding daarop bedacht ik het volgende. Ik heb alle gasten van het familiefeest laten poseren in een situatie die niet overeenkomt met de dagelijkse werkelijkheid. Maar zonder het er te dik op te leggen, heb ik de verschillende situaties bedacht. De foto's zijn overduidelijk geposeerd, statig zelfs. Maar de kijker mag beoordelen of de scene die hij ziet echt plaats gevonden heeft, of helemaal verzonnen is.

Het resultaat van de dag waren 11 portretten. Ik heb me geweldig vermaakt en ik ben er van overtuigd dat dit de juiste richting is voor mijn fotografie.