teteringen re-visited

Afgelopen donderdag bezocht ik de plaatsen in Teteringen waar ik mijn foto's wil maken van de speelplekken van vroeger. Het was een eerste bezoek om te zien wat er uberhaupt nog over was van die plekken en hoe herkenbaar en interessant ze zouden zijn. Een zeer regenachtige en donkere donderdagmiddag zorgde voor niet ideale foto-omstandigheden. Rondom mijn oude lagere school was weinig terug te vinden van vroeger. De school zelf is afgebroken, dat wist ik, maar ook veel open plaatsen zijn volgebouwd, ook de sportvelden. Maar de route naar mijn ouderlijk huis was een feest van herkenning.

De foto's die ik gemaakt heb, waren een pure inventarisatie, zonder duidelijke fotografische uitspraak. Alleen het standpunt dat ik hanteerde, vanuit een gehurkte positie, om zo het perspectief van een kind te suggeren. Maar verrassend genoeg bleek bij de bespreking tijdens de les gisteren, dat er volgens mijn klasgenoten toch meer naar voren kwam dan ik zelf had gedacht. Zij herkenden het als plaatsen met een herinnering, maar wel met een zekere afstand genomen. Dat ik ook precies zoals ik me voelde toen ik daar rondliep: als een goede oude bekende, die daar niet meer thuis hoort. De volgende stap is deze plaatsen zo vastleggen, dat ze voor een doorsnee kijker ook intrigeren. Zodat ze meer worden dan een vastlegging van mijn eigen herinneingen. Details om te ontdekken, zijn daarvoor een belangrijk onderdeel. Daarom ga ik fotograferen met een middenformaat 6x6 camera. Hiervoor mocht ik een prachtige Rolleiflex lenen van een klasgenoot (thnx frn!). Ik ben al lang aan het twijfelen om zo'n soort camera aan te schaffen. Wellicht dat ik hiermee de meerwaarde ontdek, met name voor portretfotografie waar deze camera bij uitstek geschikt is.