stadse fratsen

Bij eerdere opdrachten wist ik van het begin af aan vrij goed mijn benadering te kiezen. Dat die soms anders uitpakte dan ik gedacht had, zorgde vaak voor verrassingen. Bij deze opdracht merk ik dat ik mijn keuze nog niet definitief heb gemaakt. Anders gezegd, ik zwalk nog een beetje. Het gebied bij de Eindhovense schouwburg blijft een fascinerend stukje wildernis in de stad. Een vierkante meter kost hier minstens 1.000 euro en dat is veel geld voor een berg onkruid. Boeiend, maar de opnames die ik tot nu toe gemaakt heb, vind ik niet voldoende voor een interessant beeldverhaal in het kader ‘conflict stad-platteland’. Daarom ben ik gaan zoeken naar een andere benadering.
Met de werktitel ‘stadse fratsen’ heb ik gezocht naar beelden op het platteland met stadse invloeden. Dat kan puur beeldende gelijkenis of associatie zijn, maar ook inhoudelijk. Maar wat zijn typisch stadse beelden? Van een afstand zijn dat de krioelende massa’s mensen in de winkelstraten en de stomen auto’s over de wegen. Maar dat kan ook het rasterpatroon van de flatgebouwen zijn, of de lichtpatronen in de avond.
Door daadwerkelijk te gaan fotograferen kom je tot nieuwe inzichten, dat is mijn al eerder gebleken. Die stadse fratsen zijn moeilijker te verbeelden dan ik dacht. Maar het bracht me wel op een nieuwe invalshoek: het begrip ruimte, op het platteland en in de stad. Ik maakte deze week al beelden van het uitgestrekte agrarische landschap. Ik ga kijken of ik daar vergelijkbare beelden uit de stad naast kan zetten en of die combinatie werkt (of juist lekker wringt). Dan denk ik aan een lege (of juist volle) parkeerplaats, een plein voor een stadhuis, een groot verkeersplein. Ik denk dat het begrip ruimte een belangrijke rol speelt in het conflict tussen stad en platteland. De ruimte die je hebt buiten de stad, tegenover het volle drukke stadsleven. Maar ruimte is ook relatief. Genoeg om mee te spelen, lijkt me. Ook tijdens de vakantie.