hasselblad

Een van de onderdelen van deze opdracht was experimenteren met verschillende camera's. Ik heb ervoor gekozen om met een analoge Hasselblad (6x6) portretten te maken van mijn vader en mijn moeder. Ik heb hen laten poseren voor hun eigen kast vol met (oneerbiedig gezegd) prullen, vaak met een herinnering. Het was de tweede keer dat ik met zo'n camera werkte. Lichtmeten, juist instellen, scherpstellen en dan afdrukken zonder bewegen; er kan veel mis gaan bij de opname. Daarna zelf ontwikkelen en afdrukken. Ook daar kan weer veel verprutst worden. Het gevolg is wel dat zo'n foto veel meer waarde krijgt dan een digitale opname.

De foto van mijn vader is goed gelukt: scherp, goed belicht (de ene kant van zijn gezicht toch) en ook ontwikkeld en afgedrukt zonder vlekken, krassen of stofjes. Die van mijn moeder was niet helemaal scherp. Maar erger, ze staat er heel slecht op. Niet voor publicatie dus. Ik heb er veel van geleerd, ook dat ik het leuk vind om met deze camera te werken en zelf af te drukken. Maar de portretten zelf gebruik ik niet bij mijn presentatie. Het was een mooie technische oefening.