verwondering

Komende zaterdag 6 juni wil ik mijn presentatie in ruwe vorm af hebben. Daarom ben ik bezig met het opstellen van een catalogustekst, een beschrijving van mijn presentatie en het concept. Dat helpt me om mijn idee helder te formuleren, zowel voor mezelf als om bij anderen te toetsen. Hiermee wordt ook duidelijk wat mijn drijfveer, mijn fascinatie is voor dit project. Bovendien kan ik in deze fase oordelen of de foto's die ik tot nu toe verzameld heb, voldoende de boodschap overdragen die ik voor ogen heb. Ik heb immers nu nog tijd om eventueel nieuwe beelden te maken.
Mijn catalogustekst luidt (op dit moment): Deze presentatie schetst een portret van de woonomgeving van 2 heel verschillende personen: een man en een vrouw, hij iets boven de 70, zij er iets onder. Planning en orde zijn voor hem essentieel. Terwijl in haar bestaan impulsen en zelfs chaos een grote rol lijken te spelen. De beelden van hun huishoudens tonen die verschillen. Toch lijken er meer overeenkomsten te zijn dan je op het eerste gezicht zou zeggen. Met deze fotoserie wil ik mijn verwondering en verbazing tonen. Deze 2 mensen zijn namelijk mijn beide ouders, die meer dan 30 jaar lief en leed met elkaar deelden totdat ze besloten uit elkaar te gaan. Vandaag, zo'n 15 jaar na de scheiding, hebben ze ieder een nieuw leven opgebouwd. Maar wel zo van elkaar verschillend, dat ik mij regelmatig weer verbaas, hoe deze 2 mensen ooit samen een gezin vormden. Een over het algemeen heel gelukkig gezin, overigens. Dit is geen verhaal over een scheiding, maar veeleer over de wonderlijke loop van een mensenleven. Of in dit geval, van 2 mensenlevens.
Ik ben tevreden over deze tekst. Misschien dat ik dit ook gebruik als voorwoord in het boekje of als wandtekst bij de wandpresentatie. Ik denk dat ik daardoor meer vrijheid hou om de beelden minder uitleggerig te maken.
Welke van de 2 presentatievormen het wordt, weet ik nog niet. Bij een boekje gaat het verhaal voor de lezer van A naar Z, terwijl een wandpresentatie geen dwingende volgorde kent voor de toeschouwer. Verder is in een boek de interactie tussen de 2 naastliggende pagina's steeds weer cruciaal; een element dat minder aanwezig is bij een wandpresentatie. De tweedeling in contrasten in een boek is wel een mooi gegeven voor mijn concept. Nog even over nadenken, dus.