Hey Lord, don't ask me questions!

Gisteren de nieuwe opdracht ontvangen voor het 4e blok. Altijd spannend en heel leuk. Zoals gewoonlijk is het niet in een enkele zin samen te vatten. Ik zal het kort samenvatten. Titel: The past in the present. Omschrijving: Het zwarte gat. Het onzichtbare zichtbaar maken. Opdracht: Wat zijn jouw associaties bij Het zwarte gat? Je mag bij het sterrekundig verschijnsel blijven, of je associaties verbeelden. Gebruik bestaand beeldmateriaal (van anderen) in combinatie met eigen beelden. Experimenteer met verschillende camera's (analoog, digitaal, telefoon, 6x6, technische camera).
De eerste brainstorm leverde bij mij het volgende op: Het zwarte gat is een van de grote mysteries. Tijd, massa en beweging hebben er geen waarde meer. Dat gaat mijn voorstellingsvermogen te boven. Het zwarte gat staat voor een grote vraag, waar niemand het antwoord op heeft. Voor mij gaat het dus over vraag en antwoord. Over grote vragen, zoals Mieke Telkamp die al stelde: Waarheen, waarvoor? Tijdens mijn toelatingsassessment voor St Joost kregen we ook een opdracht met het Zwarte Gat (populair bij kunstdocenten, blijkbaar). Verstuur een bericht vanuit het zwarte gat naar de aarde. Ik heb toen een klein boekje gemaakt van Mieke Telkamp. Met de boodschap: NU-WEET-IK-HET. Een serie van 4 zelfportretten van Mieke.
Graham Parker and the Rumours. Wie kent die band nog uit de punk-new wave periode, begin jaren 80? Volgens mij hebben ze maar één hit gehad: Hey Lord, don't ask me questions! Een titel die me bij dit onderwerp te binnen schiet.
Andere associaties van mij zijn wetenschap versus geloof, oneindigheid versus nietigheid. Ook het feit dat een gat zijn bestaan ontleent aan het niets zijn, temidden van iets.
Stof tot nadenken genoeg. Uitdagende opdracht, eentje om het jaar in schoonheid mee af te sluiten.