Niets is zo mooi als mensen bekijken. En het verhaal bedenken bij die bepaalde persoon op die bepaalde plek op dat ene moment. Wat doe je daar? Waarom kijk je zo? Waar denk je aan? Waar ga je heen?In Marseille heb ik mezelf weer een flinke dosis toegediend van deze heerlijke geestverruimende bezigheid. Zo ook het verhaal van deze vrouw. Plek: een klein strandje aan de kust bij Marseille. Tijd: zaterdag om 11 uur. Weer: zonnig, maar met een strakke bries, 8 graden. Activiteit: serveren van een volleyball: opgooien, smash, de bal weer ophalen, opgooien, smash, de bal weer ophalen, en zo voort. Niemand die haar gade slaat. Behalve ik.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten