In mijn onderzoek naar flamenco heb ook gezocht naar Spaanse fotografen. Een van de bekendste van dit moment is Alberto García Alix. Maker van veel autobiografisch werk. Heftige, maar intieme portretten. Veel van zijn geportreteerden zijn letterlijk getekend. Met tattoos, net als hijzelf. Ik zie wel verbanden met flamenco: Lijden, passie, de gitanos die zich niet laten vangen in een burgerlijk bestaan. Hun begrenzing wordt gevormd door hun eigen huid en de horizon.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten