Gisteren was de opening van de fototenoonstelling van Michiel Hendryckx waarover ik vorige week schreef. Hoewel er geen officiële opening gepland was, was de fotograaf zelf ook aanwezig, samen met nog 15 genodigden. In het piepkleine museumpje. Ik heb hem een paar minuten gesproken en hij kwam nog speciaal vragen om mijn blog aan hem door te mailen. Het was heel bijzonder om de man te ontmoeten die ik al enkele jaren volg omdat zijn foto's mij erg aanspreken. Ik ben te oud om te spreken over termen als fan of idool en dat zijn ook woorden die hem volgens mij geen plezier doen. Maar voor mij was dit wel een waardevolle ontmoeting op mijn pad van de fotografie.
Ik heb al meer foto's van hem getoond in mijn artikelen op deze blog. Hierbij nog eentje uit zijn boek
Het mooiste licht is tegenlicht. Een ontroerend portret van John Massis die in de jaren 80 op tv furore maakte als de sterkste man van Vlaanderen. Hij kon zelfs een trein met zijn tanden voorttrekken. Volgens de begeleidende tekst van de fotograaf is de 'glorie voorbij', toen deze foto gemaakt werd. 'Aan zijn blik zie je dat hij afscheid heeft genomen van het dagdagelijkse. Dat de waanzin zich aan het nestelen is. Let u ook even op die hand. Dat zijn niet de vingers van een krachtpatser of een bruut. Ogen en handen vertellen veel, zo niet alles.'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten