Gisteren had ik een afspraak met Anilu, het onderwerp van mijn verhaal, om haar maar oneerbiedig te noemen. Anilu en Paul wonen sinds 7 jaar samen in een knusse kleine (te klein, volgens hen) huurwoning in een landelijke omgeving. Na een lunch samen heb ik samen met Anilu het huis afgestruind, op zoek naar beelden die mijn, of beter haar, verhaal vertellen. Ik voelde me in het begin net een rechercheur. Zij opende kastjes voor mij, haalde allerlei spullen te voorschijn en ik maar afdrukken.
Anilu was verbaasd over mijn opmerkzaamheid. Dingen waarvan zij zich niet eens gerealiseerd hadden dat die iets vertelden over Mexico en de link naar Nederland. Uiteindelijk kreeg zij steeds meer ideëen en kwamen prachtige objecten met nog mooiere verhalen voor de lens. Een van de mooiste was het verhaal van het brandend kaarsje dat op de grond naast de kast stond. Volgens Mexicaanse katholieke traditie wordt iedere eerste van de maand een kaarsje aangestoken. Voor een jaar koop je een pakje met 12 speciale kaarsjes. Voor Anilu had dat pakje, dat iedere maand leger wordt een extra betekenis. Omdat ze ieder jaar rond kerst naar Mexico gaan, was het leger worden van het pakje synoniem voor het naderen van de reis naar haar familie en vrienden.
Anilu was verbaasd over mijn opmerkzaamheid. Dingen waarvan zij zich niet eens gerealiseerd hadden dat die iets vertelden over Mexico en de link naar Nederland. Uiteindelijk kreeg zij steeds meer ideëen en kwamen prachtige objecten met nog mooiere verhalen voor de lens. Een van de mooiste was het verhaal van het brandend kaarsje dat op de grond naast de kast stond. Volgens Mexicaanse katholieke traditie wordt iedere eerste van de maand een kaarsje aangestoken. Voor een jaar koop je een pakje met 12 speciale kaarsjes. Voor Anilu had dat pakje, dat iedere maand leger wordt een extra betekenis. Omdat ze ieder jaar rond kerst naar Mexico gaan, was het leger worden van het pakje synoniem voor het naderen van de reis naar haar familie en vrienden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten