verhaal van een film

Vorige week zaterdag was de 2e filmdag. Nadat we eerst een selectie van onze testopnames aan Bart en Mels hadden laten zien, was ons enthousiasme gesterkt. De eerste ruwe beelden spraken aan, er zaten veel elementen in: spanning, broeierigheid en hilariteit. Maar we waren het er over eens dat er meer structuur en verhaal in moest komen.
Dus eerst een soort scenario opgesteld: Shot van de instappende reizigers, daarna een shot van de lege bank, passagier 1 komt binnen, direct daarna nummer 2 en ze gaan beiden zitten. Dan komt nummer 3 (dame met rokje) die beetje onhandig langs de anderen manouvreert. Als iedereen zit start de scene met tassen wegzetten, jas uitdoen. Daarna een krantje pakken en lezen, een gsm pakken. Dame met rokje staat op en gaat even weg. Bekertje koffie drinken, handcreme smeren.
Allemaal scenes met een heel dagelijks karakter en weinig spannend. Maar door de lage gluurderige camera-positie en de opeengepakte setting, krijgen de beelden toch iets fascinerends.

De opnames vielen tegen, omdat we teveel bezig waren met het volgen van het scenario. Het kwam niet natuurlijk over naar onze mening. Als traject hadden we net als de eerste keer Den Bosch-Tilburg gekozen. Dat leek toen lang genoeg, maar deze keer was het te kort. Reden de treinen sneller vandaag?
Uiteindelijk hebben Koos en Anouk de beelden meegenomen om ze thuis te editen. Dat resultaat hebben we afgelopen zaterdag met z'n 4en doorgenomen. Wat iedereen al lang wist, werd nogmaals bevestigd: je kunt niet editen met meer personen; dat moet je alleen doen. We kregen nog net geen slaande ruzie, maar het scheelde niet veel. Gelukkig trokken we tijdig de conclusie dat we in kleiner verband verder moesten gaan.
Met Mels hebben we onze beelden besproken en we zijn al heel ver, concludeerde hij. Daarom laten we het er even bij en richten we ons op de individuele foto-opdracht.