Gisteren had ik een geweldige middag in Valkenswaard. Ik had besloten dat ik op straat foto's zou gaan maken van onbekende passerende damestassen. Wel met enige schroom, maar ik had voor mezelf besloten dat ik voor de mooiste foto's drempels over moet. Ik had me geposteerd onder een afdak in een van de winkelsstraten, want het regende flink.Eenmaal in mijn rol als straatfotograaf voelde ik me heerlijk. Tijdens mijn jacht op damestassen kreeg ik bezoek van een geïnteresseerde passant. Een geweldige man, die uit praktisch oogpunt zijn brommerhelm op hield tegen de regen. "Wat bende aan het fotograferen?" Mooie mensen, zei ik spontaan. Mag ik ook een foto van jou maken? "Ja gerust, daar geef ik niks om. Ik geef niks om privacy." Dat waren zijn letterlijke woorden.
Het gesprek dat volgde duurde een half uur. Het gaat te ver om de verdere inhoud hier te herhalen. Ik genoot ervan. Een pure mens, die zei wat hij dacht. Dit zijn momenten waar ik het voor doe. Dat hij mij 28 jaar schatte had daar niets mee te maken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten